Website van Leo HENDRIKS
Ernst I 'de IJzeren hertog' van Habsburg
Ernst I 'de IJzeren hertog' van Habsburg, geb. in 1377, hertog van Stiermarken, ovl. (ongeveer 47 jaar oud) in 1424.

relatie
met

Cymburga van Mazovie.

Uit deze relatie 2 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Frederik V*1415 Innsbruck [oo] †1493 Linz [oo] 77
Margaretha*1416 Innsbruck [oo] †1486 Altenburg 69


Cymburga van Mazovie
Cymburga van Mazovie.

relatie
met

Ernst I 'de IJzeren hertog' van Habsburg, geb. in 1377, hertog van Stiermarken, ovl. (ongeveer 47 jaar oud) in 1424.

Uit deze relatie 2 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Frederik V*1415 Innsbruck [oo] †1493 Linz [oo] 77
Margaretha*1416 Innsbruck [oo] †1486 Altenburg 69


Kunigunde van Oostenrijk
Kunigunde van Oostenrijk, geb. te Wiener Neustadt [oo] op 16 mrt 1465, overleden als non, ovl. (55 jaar oud) te München op 6 aug 1520.

tr. (resp. 21 en 39 jaar oud) te Innsbruck [oo] op 3 jan 1487
met

Albrecht IV "de Wijze" van Beieren, zn. van Albrecht III Der Fromme van Beieren en Anna Brunswijk-Grubenhagen-Einbeck, geb. te München op 15 dec 1447, hertog, ovl. (60 jaar oud) te München op 18 mrt 1508.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Willem IV*1493 München †1550 München 56
Lodewijk X*1495 Grunwald [dl] †1545 Landshut 49


Albrecht IV "de Wijze" van Beieren
Albrecht IV "de Wijze" van Beieren, geb. te München op 15 dec 1447, hertog, ovl. (60 jaar oud) te München op 18 mrt 1508.

tr. (resp. 39 en 21 jaar oud) te Innsbruck [oo] op 3 jan 1487
met

Kunigunde van Oostenrijk, dr. van Frederik V van Habsburg (hertog van Oostenrijk) en Eleonore van Portugal, geb. te Wiener Neustadt [oo] op 16 mrt 1465, overleden als non, ovl. (55 jaar oud) te München op 6 aug 1520.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Willem IV*1493 München †1550 München 56
Lodewijk X*1495 Grunwald [dl] †1545 Landshut 49


Willem IV van Beieren
Willem IV van Beieren Hij volgde in 1508 zijn vader op als hertog van Beieren, tot 1511 onder voogdij wegens zijn minderjarigheid, en een tijd samen met zijn broer Lodewijk.
Willem IV werd een van de hevigste tegenstanders van de Reformatie, die hij in zijn land niet toeliet. Samen met keizer Karel V nam hij in 1546-1547 aan de Schmalkaldische oorlog deel, maar slaagde er niet in het keurrecht van de Palts naar Beieren te brengen. De universiteit van Ingolstadt had hij, dankzij de jezuďeten tot een speerpunt van het katholicisme ontwikkeld, geb. te München op 13 nov 1493, ovl. (56 jaar oud) te München op 7 mrt 1550.

tr. (resp. ongeveer 31 en ongeveer 18 jaar oud) circa 1525
met

Jacoba van Baden, dr. van Filips van Baden-Sponheim en Margaretha Hausner von Stettberg, geb. in 1507, ovl. (ongeveer 73 jaar oud) in 1580.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Albrecht V*1528 München †1579 München 51


Jacoba van Baden
Jacoba van Baden, geb. in 1507, ovl. (ongeveer 73 jaar oud) in 1580.

tr. (resp. ongeveer 18 en ongeveer 31 jaar oud) circa 1525
met

Willem IV van Beieren Hij volgde in 1508 zijn vader op als hertog van Beieren, tot 1511 onder voogdij wegens zijn minderjarigheid, en een tijd samen met zijn broer Lodewijk.
Willem IV werd een van de hevigste tegenstanders van de Reformatie, die hij in zijn land niet toeliet. Samen met keizer Karel V nam hij in 1546-1547 aan de Schmalkaldische oorlog deel, maar slaagde er niet in het keurrecht van de Palts naar Beieren te brengen. De universiteit van Ingolstadt had hij, dankzij de jezuďeten tot een speerpunt van het katholicisme ontwikkeld, zn. van Albrecht IV "de Wijze" van Beieren (hertog) en Kunigunde van Oostenrijk (overleden als non), geb. te München op 13 nov 1493, ovl. (56 jaar oud) te München op 7 mrt 1550.

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Albrecht V*1528 München †1579 München 51


Lodewijk X van Beieren
Lodewijk X van Beieren, geb. te Grunwald [dl] op 18 sep 1495, hertog te Landshut, ovl. (49 jaar oud) te Landshut op 22 apr 1545, begr. te Seligenthal [dl].

relatie
met

Anna Eisengrein, geb. te Speijer in 1500, ovl. (ongeveer 56 jaar oud) op 24 aug 1556.

Uit deze relatie een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Anna*1525 Leonsberg †1556 Regensburg 30


Jacobus I van Schotland
Jacobus I van Schotland, geb. te Dunfermline tussen 25 jul 1394 en 1 aug 1394 , koning van Schotland, ovl. (hoogstens 42 jaar oud) te Perth (Gb) [gb] op 20 feb 1437, begr. te Perth (Gb) [gb].

tr. (hoogstens 29 jaar oud) op 13 feb 1424
met

Joan Beaufort, ovl. te Dunbar (Gb) [gb] op 15 jul 1445, begr. te Perth (Gb) [gb].

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Jacob II*1430 Holyrood (Gb) [gb] †1460 Roxburgh (Gb) [gb] 29
Mary*1432  †1465 Zandenburg [ze] 32


Joan Beaufort
Joan Beaufort, ovl. te Dunbar (Gb) [gb] op 15 jul 1445, begr. te Perth (Gb) [gb].

tr. (Jacobus I hoogstens 29 jaar oud) op 13 feb 1424
met

Jacobus I van Schotland, geb. te Dunfermline tussen 25 jul 1394 en 1 aug 1394 , koning van Schotland, ovl. (hoogstens 42 jaar oud) te Perth (Gb) [gb] op 20 feb 1437, begr. te Perth (Gb) [gb].

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Jacob II*1430 Holyrood (Gb) [gb] †1460 Roxburgh (Gb) [gb] 29
Mary*1432  †1465 Zandenburg [ze] 32


Jacob II van Schotland
Jacob II van Schotland, geb. te Holyrood (Gb) [gb] op 16 okt 1430, koning van Schotland, ovl. (29 jaar oud) te Roxburgh (Gb) [gb] op 3 aug 1460, begr. te Holyrood (Gb) [gb].

tr. (resp. 18 en 16 jaar oud) te Holyrood (Gb) [gb] op 3 jul 1449
met

Maria van Gelre, dr. van Arnold van Egmond-Gelre (hertog van Gelre en graaf van Zutphen 1423-73 (sinds 1465 gevangengezet)) en Katharina van Kleef, geb. te Grave [nb] op 17 jan 1433, ovl. (30 jaar oud) op 16 nov 1463, begr. te Edinburgh [gb].

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Jacob III*1451  †1488 Sauchieburn 36


Maria van Gelre
Maria van Gelre, geb. te Grave [nb] op 17 jan 1433, ovl. (30 jaar oud) op 16 nov 1463, begr. te Edinburgh [gb].

tr. (resp. 16 en 18 jaar oud) te Holyrood (Gb) [gb] op 3 jul 1449
met

Jacob II van Schotland, zn. van Jacobus I van Schotland (koning van Schotland) en Joan Beaufort, geb. te Holyrood (Gb) [gb] op 16 okt 1430, koning van Schotland, ovl. (29 jaar oud) te Roxburgh (Gb) [gb] op 3 aug 1460, begr. te Holyrood (Gb) [gb].

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Jacob III*1451  †1488 Sauchieburn 36


Jacob III van Schotland
Jacob III van Schotland, geb. op 10 jul 1451, koning van Schotland, ovl. (36 jaar oud) te Sauchieburn op 11 jun 1488, begr. te Cambuskenneth (Gb) [gb].

tr. (resp. 18 en 13 jaar oud) te Holyrood (Gb) [gb] op 13 jul 1469
met

Margaretha van Denemarken, dr. van Christiaan I van Denemarken (koning van Noorwegen en Zweden) en Dorothea van Brandenburg, geb. op 23 jun 1456, ovl. (30 jaar oud) te Stirling (Gb) [gb] op 14 jul 1486, begr. te Cambuskenneth (Gb) [gb].

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Jacob IV*1473  †1513 Flodden 40


Margaretha van Denemarken
Margaretha van Denemarken, geb. op 23 jun 1456, ovl. (30 jaar oud) te Stirling (Gb) [gb] op 14 jul 1486, begr. te Cambuskenneth (Gb) [gb].

tr. (resp. 13 en 18 jaar oud) te Holyrood (Gb) [gb] op 13 jul 1469
met

Jacob III van Schotland, zn. van Jacob II van Schotland (koning van Schotland) en Maria van Gelre, geb. op 10 jul 1451, koning van Schotland, ovl. (36 jaar oud) te Sauchieburn op 11 jun 1488, begr. te Cambuskenneth (Gb) [gb].

Uit dit huwelijk een zoon:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Jacob IV*1473  †1513 Flodden 40


Christiaan I van Denemarken
Christiaan I van Denemarken, koning van Noorwegen en Zweden.

relatie
met

Dorothea van Brandenburg.

Uit deze relatie een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Margaretha*1456  †1486 Stirling (Gb) [gb] 30


Dorothea van Brandenburg
Dorothea van Brandenburg.

relatie
met

Christiaan I van Denemarken, koning van Noorwegen en Zweden.

Uit deze relatie een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Margaretha*1456  †1486 Stirling (Gb) [gb] 30


Jacob IV van Schotland
Jacob IV van Schotland, geb. op 17 mrt 1473, koning van Schotland, ovl. (40 jaar oud) te Flodden op 9 sep 1513.

relatie
met

Margaret Drummond, dr. van John Drummond en Elizabeth Lindsay, ovl. in mei 1502.

Uit deze relatie een dochter:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Margaret     


Margaretha van Beieren-Holland
Margaretha van Beieren-Holland, geb. in 1363, ovl. (ongeveer 60 jaar oud) te Dijon [fr] op 24 jan 1424, begr. te Dijon [fr].

tr. (resp. ongeveer 21 en 13 jaar oud) te Kamerijk [be] op 12 apr 1385
met

Jan 'zonder Vrees' van Bourgondië Jan wordt vermoord door aanhangers van de koninklijke partij der Armagnacs op de brug van Montereau-sur-Yonne op 10 september 1419 en aanvankelijk ter plaatse begraven, maar in 1420 door zijn enige wettige zoon en opvolger Philips alsnog begraven in het Kartuizerklooster Champmol bij Dijon, dat Philips de Stoute in 1383 had gesticht. Helaas is de kerk van Champmol tijdens de Franse Revolutie in 1793 vernield, maar de grafmonumenten van Jan zonder Vrees en dat van zijn ouders zijn overgebracht naar het Musée des Beaux-Arts te Dijon (gehuisvest in het oude paleis der hertogen van Bourgondië), waar zij tot de topstukken behoren. Jan wordt in 1384 door zijn vader aangesteld tot titulair graaf van Nevers, zodat hij ook wel door het leven gaat als Jan van Nevers. Hij neemt als aanvoerder van een contingent Franse ridders deel aan de kruistocht tegen de Turken, doch wordt ook door eigen onbesuisdheid gevangen genomen in de slag bij Nicopolis (even ten zuiden van de Donau in het huidige Bulgarije) in 1396, en keert eerst in 1398 na betaling van een aanzienlijk losgeld in Bourgondië terug. Door de dood van zijn vader in 1404 wordt hij hertog van Bourgondië en eerste pair van Frankrijk, alsmede graaf van Nevers; na het overlijden van zijn moeder op 21 maart 1405 bovendien graaf van Vlaanderen, Artois en paltsgraaf van Franche-Comté door het verdelingsverdrag met beide broers te Atrecht gesloten op 11 april 1405.
De machtsstrijd tussen Jan en zijn neef Lodewijk van Orléans ontbrandt als gevolg van de krankzinnigheid van Lodewijk's broer, de Franse koning Karel VI, en brengt Frankrijk decennia lang aan de rand van de afgrond. De periode van Karel VI (1380-1422) wordt wel de periode van La Guerre Civile genoemd. Lodewijk is een van de meest fascinerende persoonlijkheden van zijn tijd. Enerzijds wordt melding gemaakt van zijn hoogmoed, hebzucht, en een onuitroeibare eerzucht. Hij omgeeft zich met een sfeer vol duivelskunsten, heeft eigen heksenmeesters, anderzijds verblijft hij in Parijs zeer vaak in een klooster. Hij sticht een ridderorde Van het Stelvarken, en zijn vriend en raadgever is Philippe de Mézičres, rond die tijd al stokoud, een eigenaardige heilige, met een leven vol kruistochtplannen. Lodewijk van Orléans huwt met Valentina Visconti, dochter van de hertog van Milaan. En dit huwelijk vormt de basis voor eerzuchtige plannen in Italië. Lodewijk heeft bovendien een groot deel van de adel achter zich, en zeker ook zijn schoonzuster koningin Isabeau. Op de avond van 23 november 1407 laat Jan van Bourgondië Lodewijk van Orléans te Parijs (Porte Barbette) vermoorden, maar hij wordt in 1419 door leden van het gevolg van de dauphin zelf te Montereau-sur-Yonne om gebracht.
Als onderdeel van de afspraken huwt te Kamerik in 1385 eveneens de dochter van Philips de Stoute Margaretha van Bourgondië met Willem van Oostervant (de latere Willem VI graaf van Holland, Zeeland en Henegouwen 1404-1417; uit dit huwelijk is één kind geboren Jacoba van Beieren).
Het dubbelhuwelijk van Kamerik van 1385 is gesloten op initiatief van Johanna, hertogin van Brabant, en gerealiseerd door de inzet van Philips de Stoute. De kinderloze Johanna die verder een lang en gezond leven moet hebben gehad, namelijk van 1322 tot 1406, en tweemaal gehuwd is geweest (1e. 1336 Willem IV graaf van Holland, Zeeland en Henegouwen, en bij wiens dood in 1345 een einde kwam aan het Huis Avesnes in Holland; en 2e. Wenceslas I hertog van Luxemburg), wilde haar erflanden Brabant en Limburg nalaten aan één van de kinderen van haar nicht Margaretha van Male, gravin van Vlaanderen 1384-1405, en echtgenote van Philips de Stoute. Zij stelde nu een huwelijk voor van Margaretha van Bourgondië, dochter van Margaretha van Male, met Willem van Oostervant; Albrecht van Beieren, Willems vader, stelde als voorwaarde dat ook een huwelijk werd gesloten tussen zijn dochter Margaretha van Beieren en Jan zonder Vrees, een zoon van Margaretha van Male. Uit deze relatie is Philips de Goede voortgesproten, die Vlaanderen erfde van zijn vader, Brabant en Limburg van zijn neef van Saint-Pol en Luxemburg van zijn tante Elisabeth van Görlitz. In 1433 dwong Philips de Goede zijn nicht Jacoba van Beieren haar graafschappen Holland, Zeeland en Henegouwen aan hem af te staan. Vanaf dat moment was een groot aantal vorstendommen in de Nederlanden verenigd. Keizer Sigismund sloot in 1434 nog wel een verbond met de Franse koning Karel VII ten einde de landen van het Rijk te herwinnen, maar dit soort activiteiten hadden toen al geen succes meer, zn. van Philippe II 'le hardi' de France-Bourgogne (hertog van Touraine 1360, van Bourgondië 1361) en Margaretha van Vlaanderen, geb. te Dijon [fr] op 28 mei 1371, ovl. (48 jaar oud) te Montereau-Sur-Yonne [fr] op 10 sep 1419, begr. te Dijon [fr].
Jan van Bourgondië en Margaretha van Beieren-Holland
Jan wordt vermoord door aanhangers van de koninklijke partij der Armagnacs op de brug van Montereau-sur-Yonne op 10 september 1419 en aanvankelijk ter plaatse begraven, maar in 1420 door zijn enige wettige zoon en opvolger Philips alsnog begraven in het Kartuizerklooster Champmol bij Dijon, dat Philips de Stoute in 1383 had gesticht. Helaas is de kerk van Champmol tijdens de Franse Revolutie in 1793 vernield, maar de grafmonumenten van Jan zonder Vrees en dat van zijn ouders zijn overgebracht naar het Musée des Beaux-Arts te Dijon (gehuisvest in het oude paleis der hertogen van Bourgondië), waar zij tot de topstukken behoren. Jan wordt in 1384 door zijn vader aangesteld tot titulair graaf van Nevers, zodat hij ook wel door het leven gaat als Jan van Nevers. Hij neemt als aanvoerder van een contingent Franse ridders deel aan de kruistocht tegen de Turken, doch wordt ook door eigen onbesuisdheid gevangen genomen in de slag bij Nicopolis (even ten zuiden van de Donau in het huidige Bulgarije) in 1396, en keert eerst in 1398 na betaling van een aanzienlijk losgeld in Bourgondië terug. Door de dood van zijn vader in 1404 wordt hij hertog van Bourgondië en eerste pair van Frankrijk, alsmede graaf van Nevers; na het overlijden van zijn moeder op 21 maart 1405 bovendien graaf van Vlaanderen, Artois en paltsgraaf van Franche-Comté door het verdelingsverdrag met beide broers te Atrecht gesloten op 11 april 1405.
De machtsstrijd tussen Jan en zijn neef Lodewijk van Orléans ontbrandt als gevolg van de krankzinnigheid van Lodewijk's broer, de Franse koning Karel VI, en brengt Frankrijk decennia lang aan de rand van de afgrond. De periode van Karel VI (1380-1422) wordt wel de periode van La Guerre Civile genoemd. Lodewijk is een van de meest fascinerende persoonlijkheden van zijn tijd. Enerzijds wordt melding gemaakt van zijn hoogmoed, hebzucht, en een onuitroeibare eerzucht. Hij omgeeft zich met een sfeer vol duivelskunsten, heeft eigen heksenmeesters, anderzijds verblijft hij in Parijs zeer vaak in een klooster. Hij sticht een ridderorde Van het Stelvarken, en zijn vriend en raadgever is Philippe de Mézičres, rond die tijd al stokoud, een eigenaardige heilige, met een leven vol kruistochtplannen. Lodewijk van Orléans huwt met Valentina Visconti, dochter van de hertog van Milaan. En dit huwelijk vormt de basis voor eerzuchtige plannen in Italië. Lodewijk heeft bovendien een groot deel van de adel achter zich, en zeker ook zijn schoonzuster koningin Isabeau. Op de avond van 23 november 1407 laat Jan van Bourgondië Lodewijk van Orléans te Parijs (Porte Barbette) vermoorden, maar hij wordt in 1419 door leden van het gevolg van de dauphin zelf te Montereau-sur-Yonne om gebracht.
Als onderdeel van de afspraken huwt te Kamerik in 1385 eveneens de dochter van Philips de Stoute Margaretha van Bourgondië met Willem van Oostervant (de latere Willem VI graaf van Holland, Zeeland en Henegouwen 1404-1417; uit dit huwelijk is één kind geboren Jacoba van Beieren).
Het dubbelhuwelijk van Kamerik van 1385 is gesloten op initiatief van Johanna, hertogin van Brabant, en gerealiseerd door de inzet van Philips de Stoute. De kinderloze Johanna die verder een lang en gezond leven moet hebben gehad, namelijk van 1322 tot 1406, en tweemaal gehuwd is geweest (1e. 1336 Willem IV graaf van Holland, Zeeland en Henegouwen, en bij wiens dood in 1345 een einde kwam aan het Huis Avesnes in Holland; en 2e. Wenceslas I hertog van Luxemburg), wilde haar erflanden Brabant en Limburg nalaten aan één van de kinderen van haar nicht Margaretha van Male, gravin van Vlaanderen 1384-1405, en echtgenote van Philips de Stoute. Zij stelde nu een huwelijk voor van Margaretha van Bourgondië, dochter van Margaretha van Male, met Willem van Oostervant; Albrecht van Beieren, Willems vader, stelde als voorwaarde dat ook een huwelijk werd gesloten tussen zijn dochter Margaretha van Beieren en Jan zonder Vrees, een zoon van Margaretha van Male. Uit deze relatie is Philips de Goede voortgesproten, die Vlaanderen erfde van zijn vader, Brabant en Limburg van zijn neef van Saint-Pol en Luxemburg van zijn tante Elisabeth van Görlitz. In 1433 dwong Philips de Goede zijn nicht Jacoba van Beieren haar graafschappen Holland, Zeeland en Henegouwen aan hem af te staan. Vanaf dat moment was een groot aantal vorstendommen in de Nederlanden verenigd. Keizer Sigismund sloot in 1434 nog wel een verbond met de Franse koning Karel VII ten einde de landen van het Rijk te herwinnen, maar dit soort activiteiten hadden toen al geen succes meer.

Uit dit huwelijk 3 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Maria*1394  †1463 Monterberg 6910 
Filips III*1396 Dijon [fr] †1467 Brugge [wv] 70
Agnes*1407  †1476 Moulins [fr] 6918 


Jan 'zonder Vrees' van Bourgondië
Jan 'zonder Vrees' van Bourgondië Jan wordt vermoord door aanhangers van de koninklijke partij der Armagnacs op de brug van Montereau-sur-Yonne op 10 september 1419 en aanvankelijk ter plaatse begraven, maar in 1420 door zijn enige wettige zoon en opvolger Philips alsnog begraven in het Kartuizerklooster Champmol bij Dijon, dat Philips de Stoute in 1383 had gesticht. Helaas is de kerk van Champmol tijdens de Franse Revolutie in 1793 vernield, maar de grafmonumenten van Jan zonder Vrees en dat van zijn ouders zijn overgebracht naar het Musée des Beaux-Arts te Dijon (gehuisvest in het oude paleis der hertogen van Bourgondië), waar zij tot de topstukken behoren. Jan wordt in 1384 door zijn vader aangesteld tot titulair graaf van Nevers, zodat hij ook wel door het leven gaat als Jan van Nevers. Hij neemt als aanvoerder van een contingent Franse ridders deel aan de kruistocht tegen de Turken, doch wordt ook door eigen onbesuisdheid gevangen genomen in de slag bij Nicopolis (even ten zuiden van de Donau in het huidige Bulgarije) in 1396, en keert eerst in 1398 na betaling van een aanzienlijk losgeld in Bourgondië terug. Door de dood van zijn vader in 1404 wordt hij hertog van Bourgondië en eerste pair van Frankrijk, alsmede graaf van Nevers; na het overlijden van zijn moeder op 21 maart 1405 bovendien graaf van Vlaanderen, Artois en paltsgraaf van Franche-Comté door het verdelingsverdrag met beide broers te Atrecht gesloten op 11 april 1405.
De machtsstrijd tussen Jan en zijn neef Lodewijk van Orléans ontbrandt als gevolg van de krankzinnigheid van Lodewijk's broer, de Franse koning Karel VI, en brengt Frankrijk decennia lang aan de rand van de afgrond. De periode van Karel VI (1380-1422) wordt wel de periode van La Guerre Civile genoemd. Lodewijk is een van de meest fascinerende persoonlijkheden van zijn tijd. Enerzijds wordt melding gemaakt van zijn hoogmoed, hebzucht, en een onuitroeibare eerzucht. Hij omgeeft zich met een sfeer vol duivelskunsten, heeft eigen heksenmeesters, anderzijds verblijft hij in Parijs zeer vaak in een klooster. Hij sticht een ridderorde Van het Stelvarken, en zijn vriend en raadgever is Philippe de Mézičres, rond die tijd al stokoud, een eigenaardige heilige, met een leven vol kruistochtplannen. Lodewijk van Orléans huwt met Valentina Visconti, dochter van de hertog van Milaan. En dit huwelijk vormt de basis voor eerzuchtige plannen in Italië. Lodewijk heeft bovendien een groot deel van de adel achter zich, en zeker ook zijn schoonzuster koningin Isabeau. Op de avond van 23 november 1407 laat Jan van Bourgondië Lodewijk van Orléans te Parijs (Porte Barbette) vermoorden, maar hij wordt in 1419 door leden van het gevolg van de dauphin zelf te Montereau-sur-Yonne om gebracht.
Als onderdeel van de afspraken huwt te Kamerik in 1385 eveneens de dochter van Philips de Stoute Margaretha van Bourgondië met Willem van Oostervant (de latere Willem VI graaf van Holland, Zeeland en Henegouwen 1404-1417; uit dit huwelijk is één kind geboren Jacoba van Beieren).
Het dubbelhuwelijk van Kamerik van 1385 is gesloten op initiatief van Johanna, hertogin van Brabant, en gerealiseerd door de inzet van Philips de Stoute. De kinderloze Johanna die verder een lang en gezond leven moet hebben gehad, namelijk van 1322 tot 1406, en tweemaal gehuwd is geweest (1e. 1336 Willem IV graaf van Holland, Zeeland en Henegouwen, en bij wiens dood in 1345 een einde kwam aan het Huis Avesnes in Holland; en 2e. Wenceslas I hertog van Luxemburg), wilde haar erflanden Brabant en Limburg nalaten aan één van de kinderen van haar nicht Margaretha van Male, gravin van Vlaanderen 1384-1405, en echtgenote van Philips de Stoute. Zij stelde nu een huwelijk voor van Margaretha van Bourgondië, dochter van Margaretha van Male, met Willem van Oostervant; Albrecht van Beieren, Willems vader, stelde als voorwaarde dat ook een huwelijk werd gesloten tussen zijn dochter Margaretha van Beieren en Jan zonder Vrees, een zoon van Margaretha van Male. Uit deze relatie is Philips de Goede voortgesproten, die Vlaanderen erfde van zijn vader, Brabant en Limburg van zijn neef van Saint-Pol en Luxemburg van zijn tante Elisabeth van Görlitz. In 1433 dwong Philips de Goede zijn nicht Jacoba van Beieren haar graafschappen Holland, Zeeland en Henegouwen aan hem af te staan. Vanaf dat moment was een groot aantal vorstendommen in de Nederlanden verenigd. Keizer Sigismund sloot in 1434 nog wel een verbond met de Franse koning Karel VII ten einde de landen van het Rijk te herwinnen, maar dit soort activiteiten hadden toen al geen succes meer, geb. te Dijon [fr] op 28 mei 1371, ovl. (48 jaar oud) te Montereau-Sur-Yonne [fr] op 10 sep 1419, begr. te Dijon [fr].

tr. (resp. 13 en ongeveer 21 jaar oud) te Kamerijk [be] op 12 apr 1385
met

Margaretha van Beieren-Holland, dr. van Albrecht van Beieren-Straubing (ruwaard/graaf 1389 van Holland, Zeeland en Henegouwen) en Margaretha van Brieg, geb. in 1363, ovl. (ongeveer 60 jaar oud) te Dijon [fr] op 24 jan 1424, begr. te Dijon [fr].
Jan van Bourgondië en Margaretha van Beieren-Holland
Jan wordt vermoord door aanhangers van de koninklijke partij der Armagnacs op de brug van Montereau-sur-Yonne op 10 september 1419 en aanvankelijk ter plaatse begraven, maar in 1420 door zijn enige wettige zoon en opvolger Philips alsnog begraven in het Kartuizerklooster Champmol bij Dijon, dat Philips de Stoute in 1383 had gesticht. Helaas is de kerk van Champmol tijdens de Franse Revolutie in 1793 vernield, maar de grafmonumenten van Jan zonder Vrees en dat van zijn ouders zijn overgebracht naar het Musée des Beaux-Arts te Dijon (gehuisvest in het oude paleis der hertogen van Bourgondië), waar zij tot de topstukken behoren. Jan wordt in 1384 door zijn vader aangesteld tot titulair graaf van Nevers, zodat hij ook wel door het leven gaat als Jan van Nevers. Hij neemt als aanvoerder van een contingent Franse ridders deel aan de kruistocht tegen de Turken, doch wordt ook door eigen onbesuisdheid gevangen genomen in de slag bij Nicopolis (even ten zuiden van de Donau in het huidige Bulgarije) in 1396, en keert eerst in 1398 na betaling van een aanzienlijk losgeld in Bourgondië terug. Door de dood van zijn vader in 1404 wordt hij hertog van Bourgondië en eerste pair van Frankrijk, alsmede graaf van Nevers; na het overlijden van zijn moeder op 21 maart 1405 bovendien graaf van Vlaanderen, Artois en paltsgraaf van Franche-Comté door het verdelingsverdrag met beide broers te Atrecht gesloten op 11 april 1405.
De machtsstrijd tussen Jan en zijn neef Lodewijk van Orléans ontbrandt als gevolg van de krankzinnigheid van Lodewijk's broer, de Franse koning Karel VI, en brengt Frankrijk decennia lang aan de rand van de afgrond. De periode van Karel VI (1380-1422) wordt wel de periode van La Guerre Civile genoemd. Lodewijk is een van de meest fascinerende persoonlijkheden van zijn tijd. Enerzijds wordt melding gemaakt van zijn hoogmoed, hebzucht, en een onuitroeibare eerzucht. Hij omgeeft zich met een sfeer vol duivelskunsten, heeft eigen heksenmeesters, anderzijds verblijft hij in Parijs zeer vaak in een klooster. Hij sticht een ridderorde Van het Stelvarken, en zijn vriend en raadgever is Philippe de Mézičres, rond die tijd al stokoud, een eigenaardige heilige, met een leven vol kruistochtplannen. Lodewijk van Orléans huwt met Valentina Visconti, dochter van de hertog van Milaan. En dit huwelijk vormt de basis voor eerzuchtige plannen in Italië. Lodewijk heeft bovendien een groot deel van de adel achter zich, en zeker ook zijn schoonzuster koningin Isabeau. Op de avond van 23 november 1407 laat Jan van Bourgondië Lodewijk van Orléans te Parijs (Porte Barbette) vermoorden, maar hij wordt in 1419 door leden van het gevolg van de dauphin zelf te Montereau-sur-Yonne om gebracht.
Als onderdeel van de afspraken huwt te Kamerik in 1385 eveneens de dochter van Philips de Stoute Margaretha van Bourgondië met Willem van Oostervant (de latere Willem VI graaf van Holland, Zeeland en Henegouwen 1404-1417; uit dit huwelijk is één kind geboren Jacoba van Beieren).
Het dubbelhuwelijk van Kamerik van 1385 is gesloten op initiatief van Johanna, hertogin van Brabant, en gerealiseerd door de inzet van Philips de Stoute. De kinderloze Johanna die verder een lang en gezond leven moet hebben gehad, namelijk van 1322 tot 1406, en tweemaal gehuwd is geweest (1e. 1336 Willem IV graaf van Holland, Zeeland en Henegouwen, en bij wiens dood in 1345 een einde kwam aan het Huis Avesnes in Holland; en 2e. Wenceslas I hertog van Luxemburg), wilde haar erflanden Brabant en Limburg nalaten aan één van de kinderen van haar nicht Margaretha van Male, gravin van Vlaanderen 1384-1405, en echtgenote van Philips de Stoute. Zij stelde nu een huwelijk voor van Margaretha van Bourgondië, dochter van Margaretha van Male, met Willem van Oostervant; Albrecht van Beieren, Willems vader, stelde als voorwaarde dat ook een huwelijk werd gesloten tussen zijn dochter Margaretha van Beieren en Jan zonder Vrees, een zoon van Margaretha van Male. Uit deze relatie is Philips de Goede voortgesproten, die Vlaanderen erfde van zijn vader, Brabant en Limburg van zijn neef van Saint-Pol en Luxemburg van zijn tante Elisabeth van Görlitz. In 1433 dwong Philips de Goede zijn nicht Jacoba van Beieren haar graafschappen Holland, Zeeland en Henegouwen aan hem af te staan. Vanaf dat moment was een groot aantal vorstendommen in de Nederlanden verenigd. Keizer Sigismund sloot in 1434 nog wel een verbond met de Franse koning Karel VII ten einde de landen van het Rijk te herwinnen, maar dit soort activiteiten hadden toen al geen succes meer.

Uit dit huwelijk 3 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Maria*1394  †1463 Monterberg 6910 
Filips III*1396 Dijon [fr] †1467 Brugge [wv] 70
Agnes*1407  †1476 Moulins [fr] 6918 


Philippe II 'le hardi' de France-Bourgogne
Philippe II 'le hardi' de France-Bourgogne Philips wordt geboren te Pontoise op 15 januari 1342 als vierde zoon van de Franse koning Jan II de Goede en Judith van Bohemen ('Bonne van Luxemburg'), en - zoals sommigen zeggen - toen hij nog slechts 14 jaar oud was, vanwege zijn dappere strijd tijdens de slag van Maupertuis bij Poitiers bijgenaamd 'de Stoute ('le Hardi'). Philips overlijdt te Halle bij Brussel op 27 april 1404, en wordt begraven te Dijon (Chartreuse).
Hij verwerft in apanage bij lettres patentes, gegeven te Boulogne-sur-mer in 1360 het toen tot hertogdom verheven graafschap Touraine, maar wisselt dit in tot hertog van het in 1361 aan de kroon teruggevallen Bourgondië. Na de dood (op 30 januari 1384) van zijn schoonvader erft Philips het graafschap Vlaanderen, Artois, het burggraafschap van Antwerpen, en is voorts heer van Mechelen, graaf van Nevers, Franche-Comté, Salins en Rethel. Zijn koninklijke broer Karel V schenkt daarbij nog de kasselrij Rijsel, Dowaai en Orchies, dus Waals-Vlaanderen. Door koop wordt hij in 1390 graaf van Charolais (na 1477 zal Charolais een kleine Habsburgse enclave in het Franse gebied blijven tot 1684), en verwerft in 1396 Limburg en Overmaze. Na de dood van de Franse koning Karel V (1380) (een broer dus van Philips de Stoute) die opgevolgd werd door de 12-jarige Karel VI, werd Philips de Stoute in feite een van de heersers van Frankrijk, zij het in een soort van wapenstilstand met twee andere broers, de hertogen Lodewijk van Anjou en Johan van Berry. Bovendien steunde hij al in 1382 zijn schoonvader tegen de Gentenaren onder Philips van Artevelde, een soort opstand van de arbeiders tegen de adel. En de roep om hulp van zijn schoonvader die zich niet kan handhaven, is niet te vergeefs: Philips verslaat ze bij Westrozebeke, maar na de dood van zijn schoonvader op 30 januari 1384 komt hij in 1385 met de Vlamingen (en met name de Vlaamse steden) tot een akkoord (vrede van Doornik). In 1388 onderneemt hij tijdens de Gelderse successieoorlog een veldtocht tegen Gelre ten gunste van Johanna van Brabant (weduwe van de hertog van Brabant maar wat meer spreekt, ook nog erftante van de gemalin van hertog Philips), bij wie hij zijn jongere zoon Antoon als opvolger kan aanbevelen. De Brabantse hertogin steunde de zaak van Bourgondië en Frankrijk, terwijl hertog Willem van Gulik/Gelre de Engelse zijde koos maar ook zo onvoorzichtig was wat laatdunkend over de Franse koning te spreken. De gewapende strijd die meer van doen heeft met een militaire wandeling, verloopt gunstig, en in allerlij tekent Willem van Gelre het aan hem voorgelegde vredesverdrag. Voor Brabant pakt het voordelig uit omdat het Grave weer tot haar territoir kan rekenen. Johanna van Brabant is zo onder de indruk van dit alles, dat zij in september 1390 haar nicht Margaretha als opvolgster in Brabant benoemt. Philips omzeilt een directe overname, door zijn zoon Antoon voor te stellen, waarmee de staten van Brabant en Johanna akkoord gaan. Jaren later staat Johanna aan Philips nog het kleine hertogdom Limburg af. De ouder wordende hertog is vlak voor zijn dood een laatste politiek succes beschoren, wanneer hij in april 1404 van de Staten van Brabant de definitieve erkenning krijgt van de regeringsovername ivan dit land door zijn tweede zoon Antoon. Tijdens de feesten rond deze overname wordt Philips ziek en sterft na weinige dagen, nog geen 63 jaar oud. Zijn weduwe Margaretha van Vlaanderen wilde de erfenis niet aannemen uit vrees dat deze wel eens meer schulden dan bezittingen bevatte, om welke reden zij een lege beurs op zijn doodskist liet leggen. Door het dubbel huwelijk van twee andere kinderen van Philips met het Huis van Beieren/Wittelsbach, dat regeerde in Henegouwen-Holland en Zeeland, had hij al in 1385 zijn invloed in de Nederlanden uitgebreid, geb. te Pontoise [f] op 15 jan 1342, hertog van Touraine 1360, van Bourgondië 1361, ovl. (62 jaar oud) te Halle [d] op 27 apr 1404, begr. te Dyon [f].

tr. (resp. 27 en 19 jaar oud) te Gent [ov, België] op 19 jun 1369
met

Margaretha van Vlaanderen, dr. van Lodewijk II van Vlaanderen (van Male) (graaf van Vlaanderen, Artois,) en Margaretha van Brabant (efgename van Antwerpen), geb. te Male [f] op 13 apr 1350, ovl. (54 jaar oud) te Atrecht op 16 mrt 1405, begr. te Rijssel [b].

Uit dit huwelijk 6 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Margaretha*1370  †1441  71
Jan*1371 Dijon [fr] †1419 Montereau-Sur-Yonne [fr] 48
Catharina*1378  †1425  47
Antoine*1384  †1415 Blangy-Sur-Ternoise [f] 31
Maria*1380 Dijon [fr] †1422 Thonon-Les-Bains [Frankrijk] 42
Philips  †1415   


Margaretha van Vlaanderen
Margaretha van Vlaanderen, geb. te Male [f] op 13 apr 1350, ovl. (54 jaar oud) te Atrecht op 16 mrt 1405, begr. te Rijssel [b].

tr. (resp. 19 en 27 jaar oud) te Gent [ov, België] op 19 jun 1369
met

Philippe II 'le hardi' de France-Bourgogne Philips wordt geboren te Pontoise op 15 januari 1342 als vierde zoon van de Franse koning Jan II de Goede en Judith van Bohemen ('Bonne van Luxemburg'), en - zoals sommigen zeggen - toen hij nog slechts 14 jaar oud was, vanwege zijn dappere strijd tijdens de slag van Maupertuis bij Poitiers bijgenaamd 'de Stoute ('le Hardi'). Philips overlijdt te Halle bij Brussel op 27 april 1404, en wordt begraven te Dijon (Chartreuse).
Hij verwerft in apanage bij lettres patentes, gegeven te Boulogne-sur-mer in 1360 het toen tot hertogdom verheven graafschap Touraine, maar wisselt dit in tot hertog van het in 1361 aan de kroon teruggevallen Bourgondië. Na de dood (op 30 januari 1384) van zijn schoonvader erft Philips het graafschap Vlaanderen, Artois, het burggraafschap van Antwerpen, en is voorts heer van Mechelen, graaf van Nevers, Franche-Comté, Salins en Rethel. Zijn koninklijke broer Karel V schenkt daarbij nog de kasselrij Rijsel, Dowaai en Orchies, dus Waals-Vlaanderen. Door koop wordt hij in 1390 graaf van Charolais (na 1477 zal Charolais een kleine Habsburgse enclave in het Franse gebied blijven tot 1684), en verwerft in 1396 Limburg en Overmaze. Na de dood van de Franse koning Karel V (1380) (een broer dus van Philips de Stoute) die opgevolgd werd door de 12-jarige Karel VI, werd Philips de Stoute in feite een van de heersers van Frankrijk, zij het in een soort van wapenstilstand met twee andere broers, de hertogen Lodewijk van Anjou en Johan van Berry. Bovendien steunde hij al in 1382 zijn schoonvader tegen de Gentenaren onder Philips van Artevelde, een soort opstand van de arbeiders tegen de adel. En de roep om hulp van zijn schoonvader die zich niet kan handhaven, is niet te vergeefs: Philips verslaat ze bij Westrozebeke, maar na de dood van zijn schoonvader op 30 januari 1384 komt hij in 1385 met de Vlamingen (en met name de Vlaamse steden) tot een akkoord (vrede van Doornik). In 1388 onderneemt hij tijdens de Gelderse successieoorlog een veldtocht tegen Gelre ten gunste van Johanna van Brabant (weduwe van de hertog van Brabant maar wat meer spreekt, ook nog erftante van de gemalin van hertog Philips), bij wie hij zijn jongere zoon Antoon als opvolger kan aanbevelen. De Brabantse hertogin steunde de zaak van Bourgondië en Frankrijk, terwijl hertog Willem van Gulik/Gelre de Engelse zijde koos maar ook zo onvoorzichtig was wat laatdunkend over de Franse koning te spreken. De gewapende strijd die meer van doen heeft met een militaire wandeling, verloopt gunstig, en in allerlij tekent Willem van Gelre het aan hem voorgelegde vredesverdrag. Voor Brabant pakt het voordelig uit omdat het Grave weer tot haar territoir kan rekenen. Johanna van Brabant is zo onder de indruk van dit alles, dat zij in september 1390 haar nicht Margaretha als opvolgster in Brabant benoemt. Philips omzeilt een directe overname, door zijn zoon Antoon voor te stellen, waarmee de staten van Brabant en Johanna akkoord gaan. Jaren later staat Johanna aan Philips nog het kleine hertogdom Limburg af. De ouder wordende hertog is vlak voor zijn dood een laatste politiek succes beschoren, wanneer hij in april 1404 van de Staten van Brabant de definitieve erkenning krijgt van de regeringsovername ivan dit land door zijn tweede zoon Antoon. Tijdens de feesten rond deze overname wordt Philips ziek en sterft na weinige dagen, nog geen 63 jaar oud. Zijn weduwe Margaretha van Vlaanderen wilde de erfenis niet aannemen uit vrees dat deze wel eens meer schulden dan bezittingen bevatte, om welke reden zij een lege beurs op zijn doodskist liet leggen. Door het dubbel huwelijk van twee andere kinderen van Philips met het Huis van Beieren/Wittelsbach, dat regeerde in Henegouwen-Holland en Zeeland, had hij al in 1385 zijn invloed in de Nederlanden uitgebreid, zn. van Jean II 'le Bon' de France en Bonne de Luxembourg-Bohemen, geb. te Pontoise [f] op 15 jan 1342, hertog van Touraine 1360, van Bourgondië 1361, ovl. (62 jaar oud) te Halle [d] op 27 apr 1404, begr. te Dyon [f].

Uit dit huwelijk 6 kinderen:

 naamgeb.plaatsovl.plaatsoudrelatiekinderen
Margaretha*1370  †1441  71
Jan*1371 Dijon [fr] †1419 Montereau-Sur-Yonne [fr] 48
Catharina*1378  †1425  47
Antoine*1384  †1415 Blangy-Sur-Ternoise [f] 31
Maria*1380 Dijon [fr] †1422 Thonon-Les-Bains [Frankrijk] 42
Philips  †1415