tr. (ongeveer 26 jaar oud) in 1053
met

Mathilde de Flandre.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Henri I	*1068	Selby [Verenigd Koninkrijk]	†1135	Falaise [Frankrijk]	67	1	1

tr. (Guillaume I ongeveer 26 jaar oud) in 1053
met

Guillaume I Guillaume le Conquérant, appelé également Guillaume le Bâtard, Guillaume II de Normandie d' Angleterre duc de Normandie de 1035 à sa mort et roi d'Angleterre de 1066 jusqu'à sa mort en 1087, geb. te Chizé [Frankrijk] in 1027, ovl. (ongeveer 60 jaar oud) te Chizé [Frankrijk] op 9 sep 1087.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Henri I	*1068	Selby [Verenigd Koninkrijk]	†1135	Falaise [Frankrijk]	67	1	1

• Vader:
  Guillaume VIII de Poitiers, tr.

• Moeder:
  Hildegarde de Bourgogne.

tr. (ongeveer 13 jaar oud) (1) in 1085, (gesch. in 1092)
met

Ermengarde D´ Anjou, ovl. circa 1119.

tr. (resp. ongeveer 22 en ongeveer 21 jaar oud) (2) in 1094
met

Philippa de Toulouse, dr. van Guillaume IV de Toulouse en Emma de Mortain, geb. circa 1073, ovl. (ongeveer 45 jaar oud) op 28 nov 1118.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Guillaume VIII	*1099	Toulouse	†1137	Saint-Jacques-de-Compostella [Spanje]	37	1	1

• Vader:
  Guillaume IV de Toulouse was Count of Toulouse, Margrave of Provence, and Duke of Narbonne from 1061 to 1094, zn. van Pons de Toulouse en Almodis de la Marche, geb. circa 1040, ovl. (ongeveer 54 jaar oud) in 1094, relatie.

• Moeder:
  Emma de Mortain.

tr. (resp. ongeveer 21 en ongeveer 22 jaar oud) in 1094
met

Guillaume IX d' Aquitaine surnommé depuis le xixe siècle le Troubadour, comte de Poitiers sous le nom de Guillaume VII et duc d'Aquitaine et de Gascogne de 1086 à sa mort. Il est également le premier poète connu en occitan.
Willem volgde in 1086 zijn vader op als graaf van Poitiers en hertog van Aquitanië. In 1088 trouwde hij Ermengarde van Anjou (ovl. 1146), dochter van Fulco IV van Anjou. Zij was mooi en goed opgeleid maar had sterk wisselende stemmingen, en had de gewoonte om in een slechte bui onverwacht afzondering te zoeken in een klooster. In 1091 besloot Willem om Ermengarde te verstoten, zij hadden geen kinderen. In 1094 trouwde Willem met Philippa (ca. 1073 - Fontevraud, 28 november 1117), erfdochter van graaf Willem IV van Toulouse. Na de dood van Willem IV, nam Raymond IV van Toulouse echter de macht over in het graafschap Toulouse.
De paus bezocht Willem in 1095 maar die weigerde om deel te nemen aan de Eerste Kruistocht. Raymond nam wel deel aan de kruistocht en Willem maakte in 1098 van zijn afwezigheid gebruik om Toulouse te bezetten. De kerk dreigde met excommunicatie maar Willem vond dat hij alleen maar het rechtmatige bezit van zijn vrouw opeiste en hield voet bij stuk. Ongetwijfeld als verzoenend gebaar naar de kerk besloot Willem wel deel te nemen aan de Kruisvaart van 1101. Om deze onderneming te financieren verpandde hij het graafschap Toulouse aan Bertrand van Toulouse, de zoon van Raymond. Willems kruistocht verliep rampzalig en hij bereikte met slechts zes volgelingen het Heilige Land. Teruggekomen had hij conflicten met Fulco V van Anjou. Bertrand van Toulouse overleed in 1112 en dit gaf Willem de gelegenheid om in 1113 het graafschap Toulouse opnieuw te bezetten.
In 1114 kreeg Willem een conflict met de kerk over belastingen. Willem werd geëxcommuniceerd. Hij probeerde de bisschop van Poitiers deze excommunicatie te laten annuleren maar die weigerde, zelfs toen Willem hem persoonlijk met zijn zwaard bedreigde. Willem durfde zijn dreigement niet uit te voeren en gaf toe, met de volgende uitspraak "U bent mij niet zo dierbaar dat ik u nu al naar het paradijs wil zenden". Een jaar later werd Willem opnieuw geëxcommuniceerd omdat hij Amalberga, de vrouw van zijn vazal Amalrik van Châtellerault, ontvoerde en als minnares nam. Een afgezant van de paus vermaande Willem hierom maar Willem antwoordde de geestelijke: "Er zullen krullen op je tonsuur groeien voordat ik de burggravin zal verlaten!". Philippa voelde zich zo vernederd dat zij Willem verliet en haar intrek nam in de abdij van Fontevraud, waar Ermengarde ook al verbleef.
Na de dood van Philippa in 1118 verscheen Ermengarde aan het hof van Willem en eiste om als hertogin te worden hersteld, maar Willem weigerde dat. Tijdens het concilie van Reims van 1119 bepleitte ze nogmaals haar zaak, maar zonder succes. In 1120 wist Willem te bereiken dat de excommunicatie werd opgeheven. In ruil daarvoor trok hij naar Spanje om tegen de Moren te strijden. Willem vocht mee in de slag bij Cutanda en bij de verovering van Calatayud. Hij kreeg in Spanje van Imad al-Dawla Abdelmalik (heerser van Zaragoza (stad)) een oude Perzische vaas van bergkristal. Deze werd door zijn kleindochter Eleonora van Aquitanië aan haar eerste man, Lodewijk VII van Frankrijk, gegeven. De vaas is nu nog te zien in het Louvre. In 1121 verzoende Willem zich met zijn zoon Willem, met wie hij een conflict had wegens de affaire met Amalberga. De zoon trouwde zelfs een dochter van Amalberga en Amalrik om de verzoening te bezegelen. Willem verloor in 1122 definitief de macht over Toulouse. Hij overleed tijdens het beleg van het kasteel van Blaye.
Bestuur en cultuur[bewerken]
Willem moderniseerde het bestuur van zijn hertogdom door naast zijn vazallen aparte functies voor bestuurders en opzichters te creëren. Hij verbouwde zijn paleis in Poitiers en zijn hof daar was een van de belangrijkste hoven van Europa. Willem was beschermheer van een groot aantal kunstenaars. Vooral is hij bekend door zijn eigen gedichten in het Occitaans. Zijn gedichten gaan vooral over vrouwen en liefde maar ook over zijn eigen ervaringen en emoties in politiek en oorlog en over zijn eigen (overdreven) seksuele prestaties. Zijn minnares Amalberge komt onder de naam "Dangereuse" in zijn gedichten voor. Willem had gewoonte om ten strijde te trekken met een afbeelding van de naakte Amalberge op zijn schild, zn. van Guillaume VIII de Poitiers en Hildegarde de Bourgogne, geb. op 22 okt 1071, ovl. (54 jaar oud) te Chizé [Frankrijk] op 10 feb 1126, tr. (1) met Ermengarde D´ Anjou. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Guillaume VIII	*1099	Toulouse	†1137	Saint-Jacques-de-Compostella [Spanje]	37	1	1

• Vader:
  Pons de Toulouse, zn. van Guillaume III de Toulouse en Emma de Provence, tr.

• Moeder:
  Almodis de la Marche she was kidnapped by and subsequently married to Ramon Berenguer I, Count of Barcelona when William was a boy.

relatie
met

Emma de Mortain.

Uit deze relatie een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Philippa	*1073		†1118		45	1	1

tr.
met

Hildegarde de Bourgogne.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Guillaume IX	*1071		†1126	Chizé [Frankrijk]	54	2	1

tr.
met

Guillaume VIII de Poitiers.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Guillaume IX	*1071		†1126	Chizé [Frankrijk]	54	2	1

tr. (Guillaume IX ongeveer 13 jaar oud) in 1085, (gesch. in 1092)
met

Guillaume IX d' Aquitaine surnommé depuis le xixe siècle le Troubadour, comte de Poitiers sous le nom de Guillaume VII et duc d'Aquitaine et de Gascogne de 1086 à sa mort. Il est également le premier poète connu en occitan.
Willem volgde in 1086 zijn vader op als graaf van Poitiers en hertog van Aquitanië. In 1088 trouwde hij Ermengarde van Anjou (ovl. 1146), dochter van Fulco IV van Anjou. Zij was mooi en goed opgeleid maar had sterk wisselende stemmingen, en had de gewoonte om in een slechte bui onverwacht afzondering te zoeken in een klooster. In 1091 besloot Willem om Ermengarde te verstoten, zij hadden geen kinderen. In 1094 trouwde Willem met Philippa (ca. 1073 - Fontevraud, 28 november 1117), erfdochter van graaf Willem IV van Toulouse. Na de dood van Willem IV, nam Raymond IV van Toulouse echter de macht over in het graafschap Toulouse.
De paus bezocht Willem in 1095 maar die weigerde om deel te nemen aan de Eerste Kruistocht. Raymond nam wel deel aan de kruistocht en Willem maakte in 1098 van zijn afwezigheid gebruik om Toulouse te bezetten. De kerk dreigde met excommunicatie maar Willem vond dat hij alleen maar het rechtmatige bezit van zijn vrouw opeiste en hield voet bij stuk. Ongetwijfeld als verzoenend gebaar naar de kerk besloot Willem wel deel te nemen aan de Kruisvaart van 1101. Om deze onderneming te financieren verpandde hij het graafschap Toulouse aan Bertrand van Toulouse, de zoon van Raymond. Willems kruistocht verliep rampzalig en hij bereikte met slechts zes volgelingen het Heilige Land. Teruggekomen had hij conflicten met Fulco V van Anjou. Bertrand van Toulouse overleed in 1112 en dit gaf Willem de gelegenheid om in 1113 het graafschap Toulouse opnieuw te bezetten.
In 1114 kreeg Willem een conflict met de kerk over belastingen. Willem werd geëxcommuniceerd. Hij probeerde de bisschop van Poitiers deze excommunicatie te laten annuleren maar die weigerde, zelfs toen Willem hem persoonlijk met zijn zwaard bedreigde. Willem durfde zijn dreigement niet uit te voeren en gaf toe, met de volgende uitspraak "U bent mij niet zo dierbaar dat ik u nu al naar het paradijs wil zenden". Een jaar later werd Willem opnieuw geëxcommuniceerd omdat hij Amalberga, de vrouw van zijn vazal Amalrik van Châtellerault, ontvoerde en als minnares nam. Een afgezant van de paus vermaande Willem hierom maar Willem antwoordde de geestelijke: "Er zullen krullen op je tonsuur groeien voordat ik de burggravin zal verlaten!". Philippa voelde zich zo vernederd dat zij Willem verliet en haar intrek nam in de abdij van Fontevraud, waar Ermengarde ook al verbleef.
Na de dood van Philippa in 1118 verscheen Ermengarde aan het hof van Willem en eiste om als hertogin te worden hersteld, maar Willem weigerde dat. Tijdens het concilie van Reims van 1119 bepleitte ze nogmaals haar zaak, maar zonder succes. In 1120 wist Willem te bereiken dat de excommunicatie werd opgeheven. In ruil daarvoor trok hij naar Spanje om tegen de Moren te strijden. Willem vocht mee in de slag bij Cutanda en bij de verovering van Calatayud. Hij kreeg in Spanje van Imad al-Dawla Abdelmalik (heerser van Zaragoza (stad)) een oude Perzische vaas van bergkristal. Deze werd door zijn kleindochter Eleonora van Aquitanië aan haar eerste man, Lodewijk VII van Frankrijk, gegeven. De vaas is nu nog te zien in het Louvre. In 1121 verzoende Willem zich met zijn zoon Willem, met wie hij een conflict had wegens de affaire met Amalberga. De zoon trouwde zelfs een dochter van Amalberga en Amalrik om de verzoening te bezegelen. Willem verloor in 1122 definitief de macht over Toulouse. Hij overleed tijdens het beleg van het kasteel van Blaye.
Bestuur en cultuur[bewerken]
Willem moderniseerde het bestuur van zijn hertogdom door naast zijn vazallen aparte functies voor bestuurders en opzichters te creëren. Hij verbouwde zijn paleis in Poitiers en zijn hof daar was een van de belangrijkste hoven van Europa. Willem was beschermheer van een groot aantal kunstenaars. Vooral is hij bekend door zijn eigen gedichten in het Occitaans. Zijn gedichten gaan vooral over vrouwen en liefde maar ook over zijn eigen ervaringen en emoties in politiek en oorlog en over zijn eigen (overdreven) seksuele prestaties. Zijn minnares Amalberge komt onder de naam "Dangereuse" in zijn gedichten voor. Willem had gewoonte om ten strijde te trekken met een afbeelding van de naakte Amalberge op zijn schild, zn. van Guillaume VIII de Poitiers en Hildegarde de Bourgogne, geb. op 22 okt 1071, ovl. (54 jaar oud) te Chizé [Frankrijk] op 10 feb 1126, tr. (2) met Philippa de Toulouse, dr. van Guillaume IV de Toulouse en Emma de Mortain. Uit dit huwelijk een zoon.

tr.
met

Ermengarde d' Auvergne.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Guillaume I	*875		†918	Lyon	43	1	0

tr.
met

Bernard Plantevelue d' Auvergne comte d'Auvergne.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Guillaume I	*875		†918	Lyon	43	1	0

tr. (16 jaar oud) te Soria [e] op 18 jun 1375
met

Eleonora d' Aragón queen of Castiile et Léon.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ferdinand I	*1380	Medina Del Campo [Spanje]	†1416	Barcelona	35	1	2

tr. (Johan I 16 jaar oud) te Soria [e] op 18 jun 1375
met

Johan I de Castille, geb. te Zaragoza (Spanje) op 24 aug 1358, ovl. (32 jaar oud) te Alcala de Henares op 9 okt 1390.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ferdinand I	*1380	Medina Del Campo [Spanje]	†1416	Barcelona	35	1	2

• Vader:
  Juan II d' Aragón koning van Aragón van 1458 tot 1479, en jure uxoris koning van Navarra van 1425 tot zijn dood. Johan was de tweede zoon uit het huwelijk van Ferdinand I van Aragón en Eleonora Urraca van Castilië. Zijn oudere broer Alfons erfde daardoor de troon van Aragón. Doordat zijn zoon de troon van Navarra zou innemen zag hij zichzelf van een koningspositie verstoken. Johan II weigerde de rechten van zijn zoon op de troon van Navarra te erkennen. Na de dood van Blanca in 1441 wees Johan zichzelf als koning aan. Hij probeerde Karel tevreden te stellen door hem tot lieutenant, oftwel plaatsvervangend opperbevelhebber over Navarra te benoemen, maar Karel nam daar geen genoegen mee. Vanaf 1430 hielp Johan II zijn broer Alfons in de oorlog in Italië. Hij nam in 1435 deel aan de zeeslag bij Ponza, die jammerlijk verloren werd en waarbij de broers gevangen werden genomen door de troepen van Genua. Hij verkeerde daarop kort in gevangenschap, eerst in Genua en daarna in Milaan, zn. van Ferdinand I d' Aragón en Eleonora Urraca de Castille, geb. te Medina Del Campo [Spanje] op 29 jun 1397, ovl. (81 jaar oud) te Barcelona op 19 jan 1479, tr. (1) met Bianca I de Navarra Queen of Navarre from 1425 to 1441. Uit dit huwelijk een zoon, tr. (ongeveer 50 jaar oud) (2) in 1447.

• Moeder:
  Johanna Enríquez.

tr. (resp. 17 en 18 jaar oud) (1) te Valladolid [e] op 19 okt 1469
met

Isabella de Castille, dr. van Juan II de Castille en Isabella de Portugal, geb. te Madrigal de Las Altas Torres [Spanje] op 22 apr 1451, ovl. (53 jaar oud) te Medina Del Campo [Spanje] op 26 nov 1504, begr. te Granada [Spanje].

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Juan	*1478	Sevilla [e]	†1497	Salamanca [Spanje]	19	1	0
2	Johanna	*1479	Toledo [sp]	†1555	Tordesillas [e]	75	1	6

tr. (resp. 53 en ongeveer 17 jaar oud) (2) te Blois [Frankrijk] op 19 okt 1505
met

Germaine de Foix was queen consort of Aragon as the second wife of Ferdinand II of Aragon, whom he married in 1505 after the death of his first wife, Isabella I of Castile, dr. van Jean de Foix en Marie d' Orléans, geb. in 1488, ovl. (ongeveer 49 jaar oud) in 1537, tr. (resp. ongeveer 38 en ongeveer 45 jaar oud) (2) te Sevilla [e] in 1526 met Fernando d' Aragón-Napels. Uit dit huwelijk geen kinderen.

• Vader:
  Juan II de Castille, tr.

• Moeder:
  Isabella de Portugal, dr. van Juan van Portugal (Avis) en Isabella de Barcelos, geb. in 1428, ovl. (ongeveer 68 jaar oud) te Arévalo [Spanje] op 15 aug 1496.

tr. (resp. 18 en 17 jaar oud) te Valladolid [e] op 19 okt 1469
met

Ferdinand II de Aragón Reign: 15 January 1475 – 26 November 1504, zn. van Juan II d' Aragón en Johanna Enríquez, geb. te Sos Del Rey Católico [Spanje] op 10 mrt 1452, ovl. (63 jaar oud) te Madrigalejo [Spanje] Extremadura op 23 jan 1516, begr. te Granada [Spanje], tr. (2) met Germaine de Foix was queen consort of Aragon as the second wife of Ferdinand II of Aragon, whom he married in 1505 after the death of his first wife, Isabella I of Castile. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Juan	*1478	Sevilla [e]	†1497	Salamanca [Spanje]	19	1	0
2	Johanna	*1479	Toledo [sp]	†1555	Tordesillas [e]	75	1	6

• Vader:
  Ferdinand I Ferdinand werd koning door het Compromis van Caspe, gesloten in 1412, en Eleonora werd hierdoor koningin van Aragón d' Aragón Ferdinand van Antequera Nadat zijn broer Hendrik III van Castilië in 1406 overleed, werd hij deels heerser van Castilië. Het overige deel van Castilië kwam toe aan zijn neef, Johan II van Castilië, en diens moeder Catharina van Lancaster, weduwe van Hendrik III van Castilië. Fernando begon opnieuw een oorlog tegen het koninkrijk Granada, en in 1410 nam hij Antequera in, aan welke verovering hij zijn bijnaam te danken heeft.
  Toen zijn oom Martinus I van Aragón stierf in 1410 was er geen opvolger van de eerste orde. Er ontstond een interregnum waar een einde aankwam door het Compromis van Caspe. Er waren zes kandidaten voor de troon waarvan Ferdinand en Jacobus II van Urgell de meest belangrijke waren. De steun van de Benedictus XIII bezorgde Ferdinand de overwinning. Ferdinand werd koning van Aragón in 1412 en de antipaus kroonde hem in Sicilië.
  Jacobus nam vervolgens de wapens op tegen de nieuwe koning, maar werd in 1413 verslagen en gevangengenomen. Fernando werd daarna gedwongen onderhandelingen aan te gaan met de Cortes in Catalonië. Ferdinand bleef de antipaus steunen tot aan het Concilie van Konstanz (1414-1418). Met het intrekken van zijn steun leverde Ferdinand een belangrijke bijdrage aan het einde van het Groot Schisma, zn. van Johan I de Castille en Eleonora d' Aragón, geb. te Medina Del Campo [Spanje] op 27 nov 1380, ovl. (35 jaar oud) te Barcelona Igualada op 2 apr 1416, tr. (resp. ongeveer 13 en ongeveer 20 jaar oud) te Medina Del Campo [Spanje] in 1394.

• Moeder:
  Eleonora Urraca de Castille ook Eleonora van Alburquerque genoemd koningin van Aragón en Gravin van Alburquerque, dr. van Sancho de Castille en Beatrix de Portugal, geb. te Medina Del Campo [Spanje] in 1374, ovl. (ongeveer 81 jaar oud) te Valladolid [e] op 16 jul 1455.

tr. (resp. ongeveer 23 en ongeveer 32 jaar oud) (1) te Pamplona in 1420
met

Bianca I de Navarra Queen of Navarre from 1425 to 1441, dr. van Charles III Le Noble de Navarra en Eleonora Enriquez, geb. te Pamplona op 6 jul 1387, ovl. (53 jaar oud) te Santa María la Real de Nieva [Spanje] op 3 apr 1441, tr. (resp. ongeveer 14 en ongeveer 27 jaar oud) (1) in 1402 met Martin I de Sicily. Uit dit huwelijk geen kinderen.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Charles IV	*1421	Peñafiel [Spanje]	†1461	Barcelona	40	1	0

tr. (ongeveer 50 jaar oud) (2) in 1447
met

Johanna Enríquez.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ferdinand II	*1452	Sos Del Rey Católico [Spanje]	†1516	Madrigalejo [Spanje]	63	2	2

tr. (Juan II ongeveer 50 jaar oud) in 1447
met

Juan II d' Aragón koning van Aragón van 1458 tot 1479, en jure uxoris koning van Navarra van 1425 tot zijn dood. Johan was de tweede zoon uit het huwelijk van Ferdinand I van Aragón en Eleonora Urraca van Castilië. Zijn oudere broer Alfons erfde daardoor de troon van Aragón. Doordat zijn zoon de troon van Navarra zou innemen zag hij zichzelf van een koningspositie verstoken. Johan II weigerde de rechten van zijn zoon op de troon van Navarra te erkennen. Na de dood van Blanca in 1441 wees Johan zichzelf als koning aan. Hij probeerde Karel tevreden te stellen door hem tot lieutenant, oftwel plaatsvervangend opperbevelhebber over Navarra te benoemen, maar Karel nam daar geen genoegen mee. Vanaf 1430 hielp Johan II zijn broer Alfons in de oorlog in Italië. Hij nam in 1435 deel aan de zeeslag bij Ponza, die jammerlijk verloren werd en waarbij de broers gevangen werden genomen door de troepen van Genua. Hij verkeerde daarop kort in gevangenschap, eerst in Genua en daarna in Milaan, zn. van Ferdinand I d' Aragón en Eleonora Urraca de Castille, geb. te Medina Del Campo [Spanje] op 29 jun 1397, ovl. (81 jaar oud) te Barcelona op 19 jan 1479, tr. (1) met Bianca I de Navarra Queen of Navarre from 1425 to 1441. Uit dit huwelijk een zoon.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Ferdinand II	*1452	Sos Del Rey Católico [Spanje]	†1516	Madrigalejo [Spanje]	63	2	2

• Vader:
  Charles III Le Noble Carlo de Navarra King of Navarre from 1387 to his death and Count of Évreux from 1387 to 1404, when he exchanged it for the title Duke of Nemours. As king, his politics were peace with France, Castile, Aragon, and England, support for the Avignon Papacy, and matrimonial alliance. He collaborated with Castile in a war on the Kingdom of Granada. By the Treaty of Paris, he abandoned his claims to Champagne and Brie and made peace with France.
  In 1413, he created the Cort, a sort of supreme court. He created the title Prince of Viana for the heir the throne, entitling his grandson Charles in 1423. He was a patron of the arts and he finished construction on the great Gothic Cathedral of Pamplona. He built the royal palace at Tafalla and the Palacio Real de Olite, where he died in 1425, zn. van Charles II Le Mauvais de Navarra en Johanna de France (Valois), geb. te Mantes-la-Jolie [Frankrijk] in 1361, ovl. (ongeveer 64 jaar oud) op 8 sep 1425 Palacio Real de Olite, begr. te Pamplona, tr. (ongeveer 14 jaar oud) in 1375.

• Moeder:
  Eleonora Enriquez.

tr. (resp. ongeveer 14 en ongeveer 27 jaar oud) (1) in 1402
met

Martin I de Sicily, zn. van Martin d' Aragón en Maria de Luna, geb. circa 1375, ovl. (ongeveer 34 jaar oud) te Cagliari Sardinië op 25 jul 1409.

tr. (resp. ongeveer 32 en ongeveer 23 jaar oud) (2) te Pamplona in 1420
met

Juan II d' Aragón koning van Aragón van 1458 tot 1479, en jure uxoris koning van Navarra van 1425 tot zijn dood. Johan was de tweede zoon uit het huwelijk van Ferdinand I van Aragón en Eleonora Urraca van Castilië. Zijn oudere broer Alfons erfde daardoor de troon van Aragón. Doordat zijn zoon de troon van Navarra zou innemen zag hij zichzelf van een koningspositie verstoken. Johan II weigerde de rechten van zijn zoon op de troon van Navarra te erkennen. Na de dood van Blanca in 1441 wees Johan zichzelf als koning aan. Hij probeerde Karel tevreden te stellen door hem tot lieutenant, oftwel plaatsvervangend opperbevelhebber over Navarra te benoemen, maar Karel nam daar geen genoegen mee. Vanaf 1430 hielp Johan II zijn broer Alfons in de oorlog in Italië. Hij nam in 1435 deel aan de zeeslag bij Ponza, die jammerlijk verloren werd en waarbij de broers gevangen werden genomen door de troepen van Genua. Hij verkeerde daarop kort in gevangenschap, eerst in Genua en daarna in Milaan, zn. van Ferdinand I d' Aragón en Eleonora Urraca de Castille, geb. te Medina Del Campo [Spanje] op 29 jun 1397, ovl. (81 jaar oud) te Barcelona op 19 jan 1479, tr. (2) met Johanna Enríquez. Uit dit huwelijk een zoon.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Charles IV	*1421	Peñafiel [Spanje]	†1461	Barcelona	40	1	0

• Vader:
  Charles II Le Mauvais de Navarra King of Navarre 1349–1387 and Count of Évreux 1343–1387, zn. van Philippe III de Navarra (Evreux) en Jeanne II de Navarra, geb. op 10 okt 1332, ovl. (54 jaar oud) te Pamplona op 1 jan 1387, tr. (resp. 19 en 8 jaar oud) te Evreux op 12 feb 1352.

• Moeder:
  Johanna de France (Valois), dr. van Jean II 'le Bon' de France en Bonne de Luxembourg-Bohemen, geb. te Châteauneuf-Sur-Loire [Frankrijk] op 24 jun 1343, ovl. (30 jaar oud) op 3 nov 1373.

tr. (ongeveer 14 jaar oud) in 1375
met

Eleonora Enriquez.

Uit dit huwelijk 2 dochters:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Bianca I	*1387	Pamplona	†1441	Santa María la Real de Nieva [Spanje]	53	2	1
2	Isabelle	*1395		†1450		55	1	1

tr.
met

Ramon Berenguer IV van Barcelona was the Count of Barcelona who brought about the union of his County of Barcelona with the Kingdom of Aragon to form the Crown of Aragon, zn. van Raimon Berenguer III de Barcelona en Douce I de Provence, geb. in 1113, ovl. (ongeveer 49 jaar oud) te Borgo San Dalmazzo op 6 aug 1162.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Alfonso II	*1157	Huesca	†1196	Perpignan	39	1	2

• Vader:
  Bérenger de Millau Et de Rodez, tr.

• Moeder:
  Adèle de Carlat.

tr. (ongeveer 18 jaar oud) in 1073
met

Gerberga de Provence, dr. van Geoffroy de Provence, ovl. in 1112.

Uit dit huwelijk 2 dochters:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Douce I	*1090		†1127		37	1	2
2	Etiennette	*1095		†1160		65	1	1