• Vader:
  Adriaen Christiaensz. van der Goes, zn. van Christiaen van der Goes (schout van Delft van 1559 tot 1578) en Anna van Renoy, geb. te Delft [zh] in 1561, raad-ordinaris van Maurits en Frederik Hendrik en advocaat voor het Hof, ovl. (ongeveer 71 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] in 1632, tr. (2) met Maria van Comstrijen. Uit dit huwelijk 4 kinderen., tr. (ongeveer 29 jaar oud) (1) in 1590.

• Moeder:
  Petronella Lievensdr. de Stoppelaer van Gent, dr. van Lieven de Stoppelaer en Anna van Almonde, ovl. in 1604.

• Vader:
  Adriaen Christiaensz. van der Goes, zn. van Christiaen van der Goes (schout van Delft van 1559 tot 1578) en Anna van Renoy, geb. te Delft [zh] in 1561, raad-ordinaris van Maurits en Frederik Hendrik en advocaat voor het Hof, ovl. (ongeveer 71 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] in 1632, tr. (ongeveer 43 jaar oud) (2) in 1604 met Maria van Comstrijen. Uit dit huwelijk 4 kinderen., tr. (ongeveer 29 jaar oud) (1) in 1590.

• Moeder:
  Petronella Lievensdr. de Stoppelaer van Gent, dr. van Lieven de Stoppelaer en Anna van Almonde, ovl. in 1604.

• Vader:
  Christiaen van der Goes heer van Spijk (door zijn huwelijk, zn. van Adriaen van der Goes (raadspensionaris) en Anna Lourens Pietersdr van Spangen, geb. in 1540, schout van Delft van 1559 tot 1578, ovl. (ongeveer 60 jaar oud) in 1600, tr. (ongeveer 17 jaar oud) in 1557 of 1558.

• Moeder:
  Anna van Renoy, dr. van Gerard van Renoy (rekenmeesrer van Holland) en Anna de Potis, ovl. in 1608.

tr.
met

N.N. .

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Anna						2	0

tr.
met

Laurens van der Goes, zn. van Christiaen van der Goes (schout van Delft van 1559 tot 1578) en Anna van Renoy, ovl. te Vlissingen [ze] in 1604.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Anna						2	0

• Vader:
  Laurens van der Goes, zn. van Christiaen van der Goes (schout van Delft van 1559 tot 1578) en Anna van Renoy, ovl. te Vlissingen [ze] in 1604, tr.

• Moeder:
  N.N. .

otr. (1) te Delft [zh] op 1 mei 1649, tr.
met

Bartholomees (Beuckel) van der Nes, ovl. in 1662, begr. te Delft [zh] in de Oude Kerk.

otr. (Willem ongeveer 34 jaar oud) (2) te Delft [zh] voor schepenen op 29 dec 1663, tr.
met

Willem Louis van Montfoort heer van Reijgersfoort, richter en drost van Wageningen (1672-’74; aangesteld door de Franse bezetter), dijkgraaf van Wageningen en Bennekom (1672-’74), neemt in 1678 deel aan de lijkstaatsie van Carel Gustaaf van Waldeck graaf van Culemborg, woonde Culemborg (1662), op het kasteel te Wageningen
(1674), in de Hoogstraat (1674), te Culemborg (1677, 1678. Na de Franse besetting speelde hij geen rol van betekenis meer, zn. van Richard van Montfoort en Sophia van Meerhout, geb. in 1629, begr. vermoedelijk te Zoelmond [ge] in 1690.

otr. te Delft [zh] op 1 mei 1649, tr.
met

Anna van der Goes, dr. van Laurens van der Goes en N.N. , tr. (2) met Willem Louis van Montfoort heer van Reijgersfoort, richter en drost van Wageningen (1672-’74; aangesteld door de Franse bezetter), dijkgraaf van Wageningen en Bennekom (1672-’74), neemt in 1678 deel aan de lijkstaatsie van Carel Gustaaf van Waldeck graaf van Culemborg, woonde Culemborg (1662), op het kasteel te Wageningen
(1674), in de Hoogstraat (1674), te Culemborg (1677, 1678. Na de Franse besetting speelde hij geen rol van betekenis meer. Uit dit huwelijk geen kinderen.

• Vader:
  Richard van Montfoort vrijheer (‘liber dominus’) van Nieuwkoop, heer (‘toparcha’)
  van Noorden, Waarden en Achttienhoven, heer ‘in’ Vredesteijn (1641), student te Leuven (1612), lid van de vereniging van Utrechtse studenten ald. (1612),157 is ‘in militia’ (voor 1630), woonde Culemborg (1628), Zoelmond (1634).
  Richard van Montfoort werd naar Leuven gestuurd om er te studeren, maar is later militair geworden. In het voorjaar
  van 1630 schaakte hij in Culemborg Sophia Meerhout, waarna zij trouwden. Het jonge paar zal zich na het overlijden
  van zijn moeder in november 1630 op het huis Vredesteyn hebben gevestigd. Daar althans werd in 1638 een van
  hun kinderen geboren. Sophia’s vader speelde als raadsheer en stadhouder van de lenen een vooraanstaande rol
  in het openbare leven van Culemborg. Hij zette zich ook actief in voor de wederopbouw van de katholieke kerk in
  Culemborg. In 1624 heeft de ‘Hoog-Edelen Raadsheer, den Heer [Johan] Meerhouts, ten tyde van de Pest, wanneer
  men niemand anders konde krygen’ bij de Jezuďeten verzocht om een priester te zenden.’131 Dit werd Theodorus
  Wezius, die daarmee de stichter werd van Jezuďeten-statie te Culemborg. Vervolgens trad zijn zoon Anthonis
  Meerhout in 1627 toe tot de Sociëteit van Jezus.266 Een dochter, Anna Meerhout, legde in 1622 de kloppengelofte af
  en behoorde omstreeks 1630 tot de stichteressen van de bekende Culemborgse Kloppenschool.267
  Nadat Richard van Montfoort in 1641 op Vredesteyn was overleden bleef zijn weduwe achter met zeker zes jonge
  kinderen, die in een akte van 19-5-1656 allen bij naam worden genoemd.268 Het is niet duidelijk of Sophia Meerhout
  op Vredesteyn is blijven wonen. Haar zwager Willem de Lange was haar vader in 1635 opgevolgd als stadhouder
  van de leenen van het Land van Culemborg en na diens dood in 1652 blijkt zijn zoon Willem Christoffel de Lange
  er te wonen.
  Sophia procedeerde ondertussen tegen haar andere zwager Otto de Rechteren van Hemert, die in de loop van
  de jaren 1640 insolvent was geraakt.269 Zelf kon ze op het eind van haar leven ook niet meer aan haar financiële
  verplichtingen voldoen, nadat eerder haar zoon Willem Louis (1677) in moeilijkheden was geraakt en haar zoon
  Johan Christoffel was overleden (1679).
  Richards schoonmoeder Catharina Sasbouts was een achternicht van apostolisch-vicaris Sasbout Vosmeer (overleden
  1614).
  Uit, zn. van Willem van Montfoort en Margaretha van Sypenesse, begr. te Utrecht [ut] overl. ‘op Vredesteijn’ (Domoverluiding) 25-10-
  1641 (begr. ‘buijten’ te Zoelmond) op 25 okt 1641, tr. (Sophia ongeveer 17 jaar oud) circa 1629 na schaking.

• Moeder:
  Sophia van Meerhout, geb. te Culemborg [ge] circa 1612, ovl. (minstens 68 jaar oud) na 1680.

otr. (ongeveer 34 jaar oud) te Delft [zh] voor schepenen op 29 dec 1663, tr.
met

Anna van der Goes, dr. van Laurens van der Goes en N.N. , tr. (1) met Bartholomees (Beuckel) van der Nes. Uit dit huwelijk geen kinderen.

• Vader:
  Willem van Montfoort natuurlijke zoon (gelegitimeerd bij sententie van het Hof van Utrecht, nov. 16093)
  van Christoffel van Montfoort, heer van Tull en ‘t Waal, enz, en van Alyt (Bardes, Bardesy)
  van Brevelt. Alle nog levende nakomelingen van Jan van Scorel stammen af van zijn kleindochter Margaretha van Sijpenesse.Zij trouwde met Willem van Montfoort, uit een bastaardtak van de burggraven van Montfoort. Deze was zelf ook
  weer een bastaard, van Christoffel van Montfoort en de door hem ‘met schoone woorden beslape[n] Alyt van
  Breevelt’.3 Vijfenveertig jaar na Willems geboorte verklaarde het Hof van Utrecht in november 1609 dat zijn ouders
  wettige echtelieden waren geweest, waarmee voor hem de weg vrij kwam om zijn vader op te volgen in diens
  leengoederen.144 Volgens Van Buchell was Willems vader een ‘cracquelich mensch’ en ‘falsarius’ geweest, die zijn
  heerlijkheden door middel van fraude en niet anders dan na processen had verworven.3
  Willem van Montfoort begon zijn loopbaan als rentmeester van twee van de vijf geseculariseerde adellijke
  jufferenconventen in het Sticht, wat voor iemand van zijn afkomst een passende functie was. Nadat hij in 1596 om
  onbekende redenen uit zijn functie was ontheven, is hij vermoedelijk in Utrecht blijven wonen,140 Hij bezat echter in
  1612 ook enkele huizen in Veenendaal,145 waar hij na het overlijden van zijn vader in 1595 met een perceel veengrond
  was beleend.140 In Nieuwkoopse akten wordt Willem van Montfoort al in 1610,146 kort na zijn legitimatie, aangeduid
  als ambachtheer. Maar pas in mei 1612 werd hij er mee beleend.147 Ook werd hij beleend met de tiende van Heikop.148
  Er was nu genoeg geld om de zonen te laten studeren en Richard, Christoffel en Mathias van Montfoort vertrokken datzelfde jaar naar Brabant, waar ze gelijktijdig lid werden van de vereniging van Utrechtse studenten te Leuven.96
  Een jaar later maakten hun ouders in Nieuwkoop hun testament en woonden daar toen blijkbaar ook.149
  Na een proces tegen zijn nicht Alidt van Montfoort en haar man Dirck de Houck, die zijn legitimiteit niet hadden
  willen erkennen, kon Willem van Montfoort pas in 1615 ook zijn vaders Huis Vredesteyn en de erbij behorende
  goederen in bezit nemen.140, 150 Hij moet grote kosten hebben gemaakt om Vredesteyn in handen te krijgen en
  nog hetzelfde jaar verkocht hij de heerlijkheden Nieuwkoop, Noorden en Achttienhoven.147, 151 In de jaren daarna
  verkocht hij ook zijn grondbezit in Nieuwkoop.Het kasteelachtige Huis Vredesteyn lag in de Neder-Betuwe, enkele kilometers ten oosten van Culemborg, tussen
  Zoelmond en Ravenswaay.153 Het zou tot in de jaren 1650 door zijn nakomelingen bewoond worden. Jonker Willem
  van Montfoort overleed er in 1621. Hij werd begraven in de kerk van Zoelmond. Arnoldus Buchulius, die zich ergerde
  aan het katholieke altaar dat nog altijd in die kerk stond, maakte later een aftekening van de vier kwartierwapens op
  het boven het graf opgehangen wapenbord en tekende het Latijnse rouwdicht op, dat Van Montfoorts vroomheid en geleerdheid bezong. Van Buchell voegde er aan toe dat Van Montfoort de bouwheer was van Vredesteyn, waarmee
  hij mogelijk gedoeld zal hebben op de voor omstreeks 1620 wel zeer modern aandoende classicistische voorgevel die
  Abraham Rademaker later zou afbeelden op een prent naar de toestand van 1630.
  Margaretha van Sijpenesse overleed in november 1630, met achterlating van dusdanige schulden dat haar oudste schoonzoon Otto van Hemert haar liet begraven zonder de erfenis meteen te willen aanvaarden.156, zn. van Christoffel van Montfoort en Alyt van Brevelt, geb. circa 1564, ovl. huis Vredesteyn, begr. te Utrecht [ut] Domoverluiding, begraven te Zoelmond, tr. (beiden ongeveer 23 jaar oud) circa 1587.

• Moeder:
  Margaretha van Sypenesse Alle nog levende nakomelingen van Jan van Scorel stammen af van zijn kleindochter Margaretha van Sijpenesse.143
  Zij trouwde met Willem van Montfoort, uit een bastaardtak van de burggraven van Montfoort. Deze was zelf ook
  weer een bastaard, van Christoffel van Montfoort en de door hem ‘met schoone woorden beslape[n] Alyt van
  Breevelt’.3 Vijfenveertig jaar na Willems geboorte verklaarde het Hof van Utrecht in november 1609 dat zijn ouders
  wettige echtelieden waren geweest, waarmee voor hem de weg vrij kwam om zijn vader op te volgen in diens
  leengoederen.144 Volgens Van Buchell was Willems vader een ‘cracquelich mensch’ en ‘falsarius’ geweest, die zijn
  heerlijkheden door middel van fraude en niet anders dan na processen had verworven.3
  Willem van Montfoort begon zijn loopbaan als rentmeester van twee van de vijf geseculariseerde adellijke
  jufferenconventen in het Sticht, wat voor iemand van zijn afkomst een passende functie was. Nadat hij in 1596 om
  onbekende redenen uit zijn functie was ontheven, is hij vermoedelijk in Utrecht blijven wonen,140 Hij bezat echter in
  1612 ook enkele huizen in Veenendaal,145 waar hij na het overlijden van zijn vader in 1595 met een perceel veengrond
  was beleend.140 In Nieuwkoopse akten wordt Willem van Montfoort al in 1610,146 kort na zijn legitimatie, aangeduid
  als ambachtheer. Maar pas in mei 1612 werd hij er mee beleend.147 Ook werd hij beleend met de tiende van Heikop.148
  Er was nu genoeg geld om de zonen te laten studeren en Richard, Christoffel en Mathias van Montfoort vertrokken
  datzelfde jaar naar Brabant, waar ze gelijktijdig lid werden van de vereniging van Utrechtse studenten te Leuven.96
  Een jaar later maakten hun ouders in Nieuwkoop hun testament en woonden daar toen blijkbaar ook.149
  Na een proces tegen zijn nicht Alidt van Montfoort en haar man Dirck de Houck, die zijn legitimiteit niet hadden
  willen erkennen, kon Willem van Montfoort pas in 1615 ook zijn vaders Huis Vredesteyn en de erbij behorende
  goederen in bezit nemen.140, 150 Hij moet grote kosten hebben gemaakt om Vredesteyn in handen te krijgen en
  nog hetzelfde jaar verkocht hij de heerlijkheden Nieuwkoop, Noorden en Achttienhoven.147, 151 In de jaren daarna
  verkocht hij ook zijn grondbezit in Nieuwkoop.152
  Het kasteelachtige Huis Vredesteyn lag in de Neder-Betuwe, enkele kilometers ten oosten van Culemborg, tussen
  Zoelmond en Ravenswaay.153 Het zou tot in de jaren 1650 door zijn nakomelingen bewoond worden. Jonker Willem
  van Montfoort overleed er in 1621. Hij werd begraven in de kerk van Zoelmond. Arnoldus Buchulius, die zich ergerde
  aan het katholieke altaar dat nog altijd in die kerk stond, maakte later een aftekening van de vier kwartierwapens op
  het boven het graf opgehangen wapenbord en tekende het Latijnse rouwdicht op, dat Van Montfoorts vroomheid en
  geleerdheid bezong. Van Buchell voegde er aan toe dat Van Montfoort de bouwheer was van Vredesteyn, waarmee
  hij mogelijk gedoeld zal hebben op de voor omstreeks 1620 wel zeer modern aandoende classicistische voorgevel die
  Abraham Rademaker later zou afbeelden op een prent naar de toestand van 1630 (Afb. 20).
  Margaretha van Sijpenesse overleed in november 1630, met achterlating van dusdanige schulden dat haar oudste
  schoonzoon Otto van Hemert haar liet begraven zonder de erfenis meteen te willen aanvaarden, dr. van Peter Jansz. van Scorel Alias Peter Jansz. van Sijpenesse en Elisabeth van der Horst, geb. circa 1564, ovl. (66 jaar oud) kort voor 11 nov 1630, begr. te Zoelmond [ge].

tr. (Sophia ongeveer 17 jaar oud) circa 1629 na schaking
met

Sophia van Meerhout, geb. te Culemborg [ge] circa 1612, ovl. (minstens 68 jaar oud) na 1680.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Willem	*1629		1690	Zoelmond [ge]	61	1	0
2	Emanuel	~1634	Zoelmond [ge]	†1696	Culemborg [ge]	61	1	2

tr. (ongeveer 17 jaar oud) circa 1629 na schaking
met

Richard van Montfoort vrijheer (‘liber dominus’) van Nieuwkoop, heer (‘toparcha’)
van Noorden, Waarden en Achttienhoven, heer ‘in’ Vredesteijn (1641), student te Leuven (1612), lid van de vereniging van Utrechtse studenten ald. (1612),157 is ‘in militia’ (voor 1630), woonde Culemborg (1628), Zoelmond (1634).
Richard van Montfoort werd naar Leuven gestuurd om er te studeren, maar is later militair geworden. In het voorjaar
van 1630 schaakte hij in Culemborg Sophia Meerhout, waarna zij trouwden. Het jonge paar zal zich na het overlijden
van zijn moeder in november 1630 op het huis Vredesteyn hebben gevestigd. Daar althans werd in 1638 een van
hun kinderen geboren. Sophia’s vader speelde als raadsheer en stadhouder van de lenen een vooraanstaande rol
in het openbare leven van Culemborg. Hij zette zich ook actief in voor de wederopbouw van de katholieke kerk in
Culemborg. In 1624 heeft de ‘Hoog-Edelen Raadsheer, den Heer [Johan] Meerhouts, ten tyde van de Pest, wanneer
men niemand anders konde krygen’ bij de Jezuďeten verzocht om een priester te zenden.’131 Dit werd Theodorus
Wezius, die daarmee de stichter werd van Jezuďeten-statie te Culemborg. Vervolgens trad zijn zoon Anthonis
Meerhout in 1627 toe tot de Sociëteit van Jezus.266 Een dochter, Anna Meerhout, legde in 1622 de kloppengelofte af
en behoorde omstreeks 1630 tot de stichteressen van de bekende Culemborgse Kloppenschool.267
Nadat Richard van Montfoort in 1641 op Vredesteyn was overleden bleef zijn weduwe achter met zeker zes jonge
kinderen, die in een akte van 19-5-1656 allen bij naam worden genoemd.268 Het is niet duidelijk of Sophia Meerhout
op Vredesteyn is blijven wonen. Haar zwager Willem de Lange was haar vader in 1635 opgevolgd als stadhouder
van de leenen van het Land van Culemborg en na diens dood in 1652 blijkt zijn zoon Willem Christoffel de Lange
er te wonen.
Sophia procedeerde ondertussen tegen haar andere zwager Otto de Rechteren van Hemert, die in de loop van
de jaren 1640 insolvent was geraakt.269 Zelf kon ze op het eind van haar leven ook niet meer aan haar financiële
verplichtingen voldoen, nadat eerder haar zoon Willem Louis (1677) in moeilijkheden was geraakt en haar zoon
Johan Christoffel was overleden (1679).
Richards schoonmoeder Catharina Sasbouts was een achternicht van apostolisch-vicaris Sasbout Vosmeer (overleden
1614).
Uit, zn. van Willem van Montfoort en Margaretha van Sypenesse, begr. te Utrecht [ut] overl. ‘op Vredesteijn’ (Domoverluiding) 25-10-
1641 (begr. ‘buijten’ te Zoelmond) op 25 okt 1641.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Willem	*1629		1690	Zoelmond [ge]	61	1	0
2	Emanuel	~1634	Zoelmond [ge]	†1696	Culemborg [ge]	61	1	2

• Vader:
  Peter Jansz. van Scorel Alias Peter Jansz. van Sijpenesse geb. ca.1529/’30, schilder (1558, 1562, 1566, 1569), wijnkoper, wijntapper, dichter, raad in de vroedschap van Utrecht (1576-’80), heemraad van de Zijpe (1597), lid van het Zadelaarsgilde (1569), deken ald. (1582), lid van de St. Lucasbroederschap in de Predikherenkerk (1579), lid van de broederschap van het Melatenhuis (1583),66 lid van de Heilig Kruis-broederschap in de Minderbroederskerk (1597), lid van de H. Sacramentsbroederschap in de Buurkerk (1580, ca.
  160060), procurator ald. (1580), kerkmeester van de Buurkerk (1581/’82), woonde Utrecht, aan het Oudkerkhof (-1566; mede-eigenaar tot 1586),  in ‘den Gulden Aerendt’, aan de Stadsplaats
  (nu onderdeel van het Stadhuis) (1567-1621), zn. van Jan van Scorel en Aecht Ysaecksdr. van Schoonhoven, begr. te Utrecht [ut] in de Buurkerk op 3 nov 1621, tr. (2) te Utrecht [ut] circa 1576 met Barta Balthasarsdr. Vosch van Roelingsweert, dr. van Balthasar Peterszn. Vosch van Roelingsweert (wijnkoper, wijntapper, herbergier in “De Hulck”, burger van Utrecht) en Cornelia Woutersdr. Vervoort, begr. te Utrecht [ut] in de Buurkerk op 28 apr 1622. Uit dit huwelijk een zoon, tr. (Elisabeth ongeveer 21 jaar oud) (1) circa 1556.

• Moeder:
  Elisabeth van der Horst, geb. te Utrecht [ut] circa 1535, ovl. (ongeveer 40 jaar oud) te Utrecht [ut] in 1575, begr. te Utrecht [ut] in de Buurkerk.

tr. (beiden ongeveer 23 jaar oud) circa 1587
met

Willem van Montfoort natuurlijke zoon (gelegitimeerd bij sententie van het Hof van Utrecht, nov. 16093)
van Christoffel van Montfoort, heer van Tull en ‘t Waal, enz, en van Alyt (Bardes, Bardesy)
van Brevelt. Alle nog levende nakomelingen van Jan van Scorel stammen af van zijn kleindochter Margaretha van Sijpenesse.Zij trouwde met Willem van Montfoort, uit een bastaardtak van de burggraven van Montfoort. Deze was zelf ook
weer een bastaard, van Christoffel van Montfoort en de door hem ‘met schoone woorden beslape[n] Alyt van
Breevelt’.3 Vijfenveertig jaar na Willems geboorte verklaarde het Hof van Utrecht in november 1609 dat zijn ouders
wettige echtelieden waren geweest, waarmee voor hem de weg vrij kwam om zijn vader op te volgen in diens
leengoederen.144 Volgens Van Buchell was Willems vader een ‘cracquelich mensch’ en ‘falsarius’ geweest, die zijn
heerlijkheden door middel van fraude en niet anders dan na processen had verworven.3
Willem van Montfoort begon zijn loopbaan als rentmeester van twee van de vijf geseculariseerde adellijke
jufferenconventen in het Sticht, wat voor iemand van zijn afkomst een passende functie was. Nadat hij in 1596 om
onbekende redenen uit zijn functie was ontheven, is hij vermoedelijk in Utrecht blijven wonen,140 Hij bezat echter in
1612 ook enkele huizen in Veenendaal,145 waar hij na het overlijden van zijn vader in 1595 met een perceel veengrond
was beleend.140 In Nieuwkoopse akten wordt Willem van Montfoort al in 1610,146 kort na zijn legitimatie, aangeduid
als ambachtheer. Maar pas in mei 1612 werd hij er mee beleend.147 Ook werd hij beleend met de tiende van Heikop.148
Er was nu genoeg geld om de zonen te laten studeren en Richard, Christoffel en Mathias van Montfoort vertrokken datzelfde jaar naar Brabant, waar ze gelijktijdig lid werden van de vereniging van Utrechtse studenten te Leuven.96
Een jaar later maakten hun ouders in Nieuwkoop hun testament en woonden daar toen blijkbaar ook.149
Na een proces tegen zijn nicht Alidt van Montfoort en haar man Dirck de Houck, die zijn legitimiteit niet hadden
willen erkennen, kon Willem van Montfoort pas in 1615 ook zijn vaders Huis Vredesteyn en de erbij behorende
goederen in bezit nemen.140, 150 Hij moet grote kosten hebben gemaakt om Vredesteyn in handen te krijgen en
nog hetzelfde jaar verkocht hij de heerlijkheden Nieuwkoop, Noorden en Achttienhoven.147, 151 In de jaren daarna
verkocht hij ook zijn grondbezit in Nieuwkoop.Het kasteelachtige Huis Vredesteyn lag in de Neder-Betuwe, enkele kilometers ten oosten van Culemborg, tussen
Zoelmond en Ravenswaay.153 Het zou tot in de jaren 1650 door zijn nakomelingen bewoond worden. Jonker Willem
van Montfoort overleed er in 1621. Hij werd begraven in de kerk van Zoelmond. Arnoldus Buchulius, die zich ergerde
aan het katholieke altaar dat nog altijd in die kerk stond, maakte later een aftekening van de vier kwartierwapens op
het boven het graf opgehangen wapenbord en tekende het Latijnse rouwdicht op, dat Van Montfoorts vroomheid en geleerdheid bezong. Van Buchell voegde er aan toe dat Van Montfoort de bouwheer was van Vredesteyn, waarmee
hij mogelijk gedoeld zal hebben op de voor omstreeks 1620 wel zeer modern aandoende classicistische voorgevel die
Abraham Rademaker later zou afbeelden op een prent naar de toestand van 1630.
Margaretha van Sijpenesse overleed in november 1630, met achterlating van dusdanige schulden dat haar oudste schoonzoon Otto van Hemert haar liet begraven zonder de erfenis meteen te willen aanvaarden.156, zn. van Christoffel van Montfoort en Alyt van Brevelt, geb. circa 1564, ovl. huis Vredesteyn, begr. te Utrecht [ut] Domoverluiding, begraven te Zoelmond.

Uit dit huwelijk 3 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Richard			1641	Utrecht [ut]		1	2
2	Matthijs						1	0
3	Agnes						1	1

• Vader:
  Christoffel van Montfoort sedert 1557 heer van Tull en 't Waal, zn. van N.N. van Montfoort en N.N. , tr.

• Moeder:
  Alyt van Brevelt.

tr. (beiden ongeveer 23 jaar oud) circa 1587
met

Margaretha van Sypenesse Alle nog levende nakomelingen van Jan van Scorel stammen af van zijn kleindochter Margaretha van Sijpenesse.143
Zij trouwde met Willem van Montfoort, uit een bastaardtak van de burggraven van Montfoort. Deze was zelf ook
weer een bastaard, van Christoffel van Montfoort en de door hem ‘met schoone woorden beslape[n] Alyt van
Breevelt’.3 Vijfenveertig jaar na Willems geboorte verklaarde het Hof van Utrecht in november 1609 dat zijn ouders
wettige echtelieden waren geweest, waarmee voor hem de weg vrij kwam om zijn vader op te volgen in diens
leengoederen.144 Volgens Van Buchell was Willems vader een ‘cracquelich mensch’ en ‘falsarius’ geweest, die zijn
heerlijkheden door middel van fraude en niet anders dan na processen had verworven.3
Willem van Montfoort begon zijn loopbaan als rentmeester van twee van de vijf geseculariseerde adellijke
jufferenconventen in het Sticht, wat voor iemand van zijn afkomst een passende functie was. Nadat hij in 1596 om
onbekende redenen uit zijn functie was ontheven, is hij vermoedelijk in Utrecht blijven wonen,140 Hij bezat echter in
1612 ook enkele huizen in Veenendaal,145 waar hij na het overlijden van zijn vader in 1595 met een perceel veengrond
was beleend.140 In Nieuwkoopse akten wordt Willem van Montfoort al in 1610,146 kort na zijn legitimatie, aangeduid
als ambachtheer. Maar pas in mei 1612 werd hij er mee beleend.147 Ook werd hij beleend met de tiende van Heikop.148
Er was nu genoeg geld om de zonen te laten studeren en Richard, Christoffel en Mathias van Montfoort vertrokken
datzelfde jaar naar Brabant, waar ze gelijktijdig lid werden van de vereniging van Utrechtse studenten te Leuven.96
Een jaar later maakten hun ouders in Nieuwkoop hun testament en woonden daar toen blijkbaar ook.149
Na een proces tegen zijn nicht Alidt van Montfoort en haar man Dirck de Houck, die zijn legitimiteit niet hadden
willen erkennen, kon Willem van Montfoort pas in 1615 ook zijn vaders Huis Vredesteyn en de erbij behorende
goederen in bezit nemen.140, 150 Hij moet grote kosten hebben gemaakt om Vredesteyn in handen te krijgen en
nog hetzelfde jaar verkocht hij de heerlijkheden Nieuwkoop, Noorden en Achttienhoven.147, 151 In de jaren daarna
verkocht hij ook zijn grondbezit in Nieuwkoop.152
Het kasteelachtige Huis Vredesteyn lag in de Neder-Betuwe, enkele kilometers ten oosten van Culemborg, tussen
Zoelmond en Ravenswaay.153 Het zou tot in de jaren 1650 door zijn nakomelingen bewoond worden. Jonker Willem
van Montfoort overleed er in 1621. Hij werd begraven in de kerk van Zoelmond. Arnoldus Buchulius, die zich ergerde
aan het katholieke altaar dat nog altijd in die kerk stond, maakte later een aftekening van de vier kwartierwapens op
het boven het graf opgehangen wapenbord en tekende het Latijnse rouwdicht op, dat Van Montfoorts vroomheid en
geleerdheid bezong. Van Buchell voegde er aan toe dat Van Montfoort de bouwheer was van Vredesteyn, waarmee
hij mogelijk gedoeld zal hebben op de voor omstreeks 1620 wel zeer modern aandoende classicistische voorgevel die
Abraham Rademaker later zou afbeelden op een prent naar de toestand van 1630 (Afb. 20).
Margaretha van Sijpenesse overleed in november 1630, met achterlating van dusdanige schulden dat haar oudste
schoonzoon Otto van Hemert haar liet begraven zonder de erfenis meteen te willen aanvaarden, dr. van Peter Jansz. van Scorel Alias Peter Jansz. van Sijpenesse en Elisabeth van der Horst, geb. circa 1564, ovl. (66 jaar oud) kort voor 11 nov 1630, begr. te Zoelmond [ge].

Uit dit huwelijk 3 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Richard			1641	Utrecht [ut]		1	2
2	Matthijs						1	0
3	Agnes						1	1

• Vader:
  N.N. van Montfoort, tr.

• Moeder:
  N.N. .

tr.
met

Alyt van Brevelt.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Willem	*1564			Utrecht [ut]		1	3

tr.
met

Christoffel van Montfoort sedert 1557 heer van Tull en 't Waal, zn. van N.N. van Montfoort en N.N. .

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Willem	*1564			Utrecht [ut]		1	3

• Vader:
  Jan van Scorel geb. Schoorl 1-8-1495,7 gelegitimeerd 1541,5 kunstschilder, leerling aan de
  Latijnse school te Alkmaar (-1509),15 reist naar Duitsland, Oostenrijk, Italië, het Heilige Land
  (1520) (Afb. 3) en opnieuw Italië (ca. 1520-’24),16 hofschilder van Paus Adrianus VI (1523),17
  vicaris van het St. Agatha-altaar in de kerk te Beverwijk (ca. 1528),11 kanunnik van het
  kapittel van St. Marie (toegelaten 16-10-1528),18 bedijker van de Zijpe (1552-’54),19 woonde te
  Utrecht (1524-’27), te Haarlem (1527-’30), te Utrecht, aan het Mariakerkhof (huurder 1530),20
  in claustraal huis nr. 8 (eigenaar 10-3-1531,21 verkoop 9-12-153922), in claustraal huis nr. 13
  (eigenaar 1539-’6222), overl. Utrecht 6-12-1562 (Domoverluiding 11-12-1562, begr. Mariakerk),
  leefde in concubinaat met Aecht Ysaecksdr. van Schoonhoven, overl. na ca. 1544.
  Over het leven van Jan van Scorel bestaat een uitgebreide literatuur, aangezien hij een van de belangrijkste Noord-
  Nederlandse kunstenaars van zijn tijd was. Hij bewoog zich in de hoogste kerkelijke en wereldlijke kringen en was
  een vermogend man. Daarom is dit niet de plaats om uitgebreid in te gaan op zijn leven en werken. In genealogische
  zin is van belang dat hij omstreeks de tijd dat hij in 1528 werd toegelaten tot zijn prebende als kanunnik van het
  kapittel van St. Marie een eerste kind verwekte bij Aecht (Agatha) Ysaecksdr. van Schoonhoven . In 1529 schilderde
  hij haar portret (Afb. 4), kort nadat hij zichzelf in Haarlem had vereeuwigd als Jeruzalembroeder (Afb. 5). Hun
  eerste kind kwam ter wereld in 1529 of 1530. Hun jongste kind werd omstreeks 1544 geboren en vermoedelijk is
  Aecht kort daarna overleden, want daarna wordt zij nooit meer in documenten genoemd. Haar overlijden kan voor
  Van Scorel aanleiding zijn geweest om op 3 maart 1544 een executeur-testamentair te benoemen.23 Zes jaar later
  sloot hij een contract af met de kerkmeesters van de Nieuwe Kerk te Delft, voor wie hij een groot altaarstuk zou gaan
  schilderen. Hij bedong daarin uitbetaling in de vorm van lijfrenten voor zijn zes kinderen, waarvan de oudste op dat
  moment 20 en de jongste 6 jaar oud was.
  Jan van Scorel overleed op 6 december 1562, oud 67 jaar, 4 maanden en 6 dagen.25 Hij werd begraven in de
  Mariakerk, waar voor hem een fraai grafmonument werd geplaatst (Afb. 6 en 7). Zijn door Anthonie Mor van
  Dashorst geschilderde portret (Afb. 8) maakte er aanvankelijk onderdeel van uit, maar was later in het bezit van zijn
  kleinzoon Cornelis van Sijpenesse (III-3), tr.

• Moeder:
  Aecht Ysaecksdr. van Schoonhoven.

tr. (Elisabeth ongeveer 21 jaar oud) (1) circa 1556
met

Elisabeth van der Horst, geb. te Utrecht [ut] circa 1535, ovl. (ongeveer 40 jaar oud) te Utrecht [ut] in 1575, begr. te Utrecht [ut] in de Buurkerk.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Margaretha	*1564		†1630	Zoelmond [ge]	66	1	3
2	Mattheus	*1560		†1643	Utrecht [ut]	83	2	0

tr. (2) te Utrecht [ut] circa 1576
met

Barta Balthasarsdr. Vosch van Roelingsweert, dr. van Balthasar Peterszn. Vosch van Roelingsweert (wijnkoper, wijntapper, herbergier in “De Hulck”, burger van Utrecht) en Cornelia Woutersdr. Vervoort, begr. te Utrecht [ut] in de Buurkerk op 28 apr 1622.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Cornelis			1635	Utrecht [ut]		1	2

tr. (ongeveer 21 jaar oud) circa 1556
met

Peter Jansz. van Scorel Alias Peter Jansz. van Sijpenesse geb. ca.1529/’30, schilder (1558, 1562, 1566, 1569), wijnkoper, wijntapper, dichter, raad in de vroedschap van Utrecht (1576-’80), heemraad van de Zijpe (1597), lid van het Zadelaarsgilde (1569), deken ald. (1582), lid van de St. Lucasbroederschap in de Predikherenkerk (1579), lid van de broederschap van het Melatenhuis (1583),66 lid van de Heilig Kruis-broederschap in de Minderbroederskerk (1597), lid van de H. Sacramentsbroederschap in de Buurkerk (1580, ca.
160060), procurator ald. (1580), kerkmeester van de Buurkerk (1581/’82), woonde Utrecht, aan het Oudkerkhof (-1566; mede-eigenaar tot 1586),  in ‘den Gulden Aerendt’, aan de Stadsplaats
(nu onderdeel van het Stadhuis) (1567-1621), zn. van Jan van Scorel en Aecht Ysaecksdr. van Schoonhoven, begr. te Utrecht [ut] in de Buurkerk op 3 nov 1621, tr. (2) met Barta Balthasarsdr. Vosch van Roelingsweert. Uit dit huwelijk een zoon.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Margaretha	*1564		†1630	Zoelmond [ge]	66	1	3
2	Mattheus	*1560		†1643	Utrecht [ut]	83	2	0

• Vader:
  Balthasar Peterszn. Vosch van Roelingsweert, zn. van Peter Vosch en Christina van Rolinxweert, wijnkoper, wijntapper, herbergier in “De Hulck”, burger van Utrecht, ovl. te Utrecht [ut] in 1586, tr.

• Moeder:
  Cornelia Woutersdr. Vervoort Boort.

tr. te Utrecht [ut] circa 1576
met

Peter Jansz. van Scorel Alias Peter Jansz. van Sijpenesse geb. ca.1529/’30, schilder (1558, 1562, 1566, 1569), wijnkoper, wijntapper, dichter, raad in de vroedschap van Utrecht (1576-’80), heemraad van de Zijpe (1597), lid van het Zadelaarsgilde (1569), deken ald. (1582), lid van de St. Lucasbroederschap in de Predikherenkerk (1579), lid van de broederschap van het Melatenhuis (1583),66 lid van de Heilig Kruis-broederschap in de Minderbroederskerk (1597), lid van de H. Sacramentsbroederschap in de Buurkerk (1580, ca.
160060), procurator ald. (1580), kerkmeester van de Buurkerk (1581/’82), woonde Utrecht, aan het Oudkerkhof (-1566; mede-eigenaar tot 1586),  in ‘den Gulden Aerendt’, aan de Stadsplaats
(nu onderdeel van het Stadhuis) (1567-1621), zn. van Jan van Scorel en Aecht Ysaecksdr. van Schoonhoven, begr. te Utrecht [ut] in de Buurkerk op 3 nov 1621, tr. (1) met Elisabeth van der Horst. Uit dit huwelijk 2 kinderen.

Uit dit huwelijk een zoon:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Cornelis			1635	Utrecht [ut]		1	2

• Vader:
  Peter Vosch, tr.

• Moeder:
  Christina van Rolinxweert.

tr.
met

Cornelia Woutersdr. Vervoort Boort.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Barta			1622	Utrecht [ut]		1	1
2	Peter			1602	Utrecht [ut]		1	2

tr.
met

Balthasar Peterszn. Vosch van Roelingsweert, zn. van Peter Vosch en Christina van Rolinxweert, wijnkoper, wijntapper, herbergier in “De Hulck”, burger van Utrecht, ovl. te Utrecht [ut] in 1586.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Barta			1622	Utrecht [ut]		1	1
2	Peter			1602	Utrecht [ut]		1	2

• Vader:
  Emanuel Frederik van Montfoort orgelmaker ald. (voor 1678-’94), houtvester van het graafschap Culemborg (1669), schepen van Culemborg (1671), lid van het muziekcollege van de H. Maagd Maria te Utrecht, woonde te Culemborg (1669-’96), lid van het stadsmuziekcollege te Utrecht (1692).
  De vroegste vermelding van Jkr. Emanuel Frederik van Montfort betreft zijn ambt als houtvester van het graafschap
  Culemborg, in 1669, wat voor een man met zijn achtergrond een passende functie was. In hetzelfde jaar trouwde
  hij met een volle nicht van Jan van Riebeeck, die van 1652 tot 1662 commandeur was geweest aan Kaap de Goede
  Hoop.298 Twee jaar later was hij schepen van Culemborg, een stad waar dergelijke functies ook open stonden voor
  katholieken als hij.299 Hij moet daarnaast echter ook een grote belangstelling voor muziek hebben gehad. Zo komt
  zijn wapen voor in het wapenboek van het ‘Musickcollegie van de H:H: Maghet Maria binnen Utrecht’, dat tot
  doel had om de katholieke kerkmuziek te bevorderen.300 Vanaf de jaren 1670 was hij in Utrecht en Gelderland
  werkzaam als orgelbouwer. Zijn kinderen komen na zijn dood regelmatig voor als erfgenamen van hun grootouders
  Van Riebeeck en hun tante Cornelia Agnes van Riebeeck.301, 302, 303 Deze laatste maakte haar oudste neef Louis Richart
  van Montfoort tot haar leenvolger in 16 morgen land met een eendekooi in het land van Culemborg en zij legateerde
  hem ook ongeveer 40 morgen land onder Bunnik en Vechten, onder conditie dat hij hieruit jaarlijks aan zijn broer
  Jkr. Hendrick Aelbert van Montfoort een som van 150 gulden moest uitkeren. Aan de laatste legateert zij ook een
  lijfrente. Aan haar nicht Johanna Cornelia van Montfoort legateert zij haar huis aan de hoge Korenmarkt te Utrecht,
  met de koopmanschap van graan en koren.303, zn. van Richard van Montfoort en Sophia van Meerhout, geb. te Zoelmond [ge], ged. te Culemborg [ge] op 8 dec 1634, ovl. (ongeveer 61 jaar oud) te Culemborg [ge] op 26 jan 1696, begr. te Culemborg [ge] in de St. Barbarakerk, otr. (ongeveer 34 jaar oud) te Utrecht [ut] op 16 okt 1669, tr.

• Moeder:
  Johanna Clasina van Riebeeck, dr. van Johan van Riebeeck (korenkoper te Utrecht) en Anna van Wolffswinckel, ovl. te Culemborg [ge] op 21 dec 1683, begr. te Culemborg [ge] in de St. Barbarakerk.

tr.
met

Johanna Maria Stout.

Uit dit huwelijk 2 dochters:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Maria						1	1
2	Clasina						1	1

tr.
met

Johan Antonie van Montfoort Op 3 mei 1750 overleed op 'Huize de Bielke' den Hoogwelgeboren Heer Johan Antony van Montfort, weduwnaar van Johannes Maria Stout en werd op 9 mei in de grote kerk in Driel bijgezet in de noordelijke Kruisbeuk. Kort daarop verdeelde de beide zusters hun ouderlijk bezit. Jvr. Clasina van Montfort trok het eerste lot waarin o.a. het huis 'de Bulke of St. Annen Throon' met de daarbij behorende gronden en nog enkele andere landerijen. Haar zuster Maria Louisa Montfort die gehuwd was met Jhr. Johan Frederik van Leempoel, Doctor, en te Culemburg woonende, kreeg de overige familiegoederen. Maar ook Jvr. Clasina van Montfort bleef niet lang alleen want op 19 januari 1752 trad ze in Driel voor de Pastoor in het huwelijk met Baron Theodardus Hendricus van Heerma, een telg uit een oud Fries adelijk geslacht en luitenant in het regiment van Broekhuyzen. Hij schonk haar 5 zonen en Ă©Ă©n dochter welke allen tussen 1753 en 1764 in Driel werden gedoopt. Hun enige dochter en jongste kind Johanna Switberta Josepha Maria van Heerma de Hol(le)winde welke op 19 juli 1764 alhier ten doop werd gehouden, werd erfgename van het landgoed.
HUWELIJK MET OVERSTE EVERARDUS DU PLESSIS
Deze Johanna trad op 7 mei 1797 in de RK Schuurkerk alhier in het echt met Everardus du Plessis gedoopt in Breda op 18-08-1761 als zoon van Nicolaas du Plessis en Catharina van Strijp. Reeds als jongeman trad hij in militaire dienst en was tot 1787 sergeant in het regiment van Salm te Utrecht. Hij week toen uit naar de Patriotten in Frankrijk en nam dienst bij het regiment Royal Leagois. Vandaar ging hij over naar de inmiddels gevormde bataljon van de uitgeweken Nederlandse Patriotten. Hij bracht het tot Luitenant Kolonel en chef van het bataljon onder de colonne van Generaal Jordon.
Na zijn terugkeer in het vaderland werd hij door de hoogmogende Heren in den Haag op pensioen gesteld ten bedrage van 1200 gulden.
MOORD
Blijkbaar voelde hij zich als landheer in het dorp goed thuis, want op 15 en 16 juli 1798 bezocht hij bij gelegenheid van de Velddrielse kermis verschillende Herbergen. Daar kreeg hij onenigheid met een zekere Crijn van Almen. Toen hij deze persoon op maandag 16 juli onder invloed wederom in de herberg van J. van Dockum te Kerkdriel
('de Engel') ontmoette, trok du Plessis na een woordenwisseling zijn sabel en stak van Almen met een steek in de borst dood. De sabel verborg hij daarna in 'het secret' (geheim toilet) zo staat te lezen in de stukken. Op last van de richter van Bommel-en Tielerwaard werd de sectie op het stoffelijk overschot van de ongeveer 29 jarige verslagene verricht door de beide Drielse chirurgijns Laurentius Bodenstoff en Hendrik Bolsius.
TER DOOD VEROORDELING
'met den sweerde zal worden gestraft' zo luide het vonnis!
Na de moord op Crijn van Almen in 'de Engel' gepleegd, werd Jhr. E. du Plessis gearresteerd en in afwachting van het onderzoek in de gevangenis te Zaltbommel opgesloten. Het gericht te Zaltbommel veroordeelde hem op 22 september 1798 om onthoofd te worden.
''Met den sweerde zal worden gestraft tot den dood er op volgd'' zo luide het vonnis. Zijn echtgenote J.J. du Plessis geboren Van Heerma de Holwinde richtte zich met een rekest tot het Vertegenwoordigd Lichaam des Bataafschen Volks om gratie voor haar man. Om raad en advies werd haar verzoekschrift aan het Hof van Gelderland te Arnhem gezonden. (daar in te zien stuk 4365 Gelders Archief.) Welk college blijkbaar in afwijzende zin adviseerde. Immers de 1e Kamer van het Vertegenwoordigd Lichaam wees bij besluit van 11 maart 1799 haar verzoek af en op 24 september 1798 aan haar man verleende uitstel van executie werd ingetrokken.
ONTSNAPPING UIT GEVANGENIS TE ZALTBOMMEL
Of Everardus du Plessis hiervan een voorgevoel heeft gehad is niet bekend, maar hij nam in elk geval het zekere voor het onzekere toen hij op zondagmorgen 20 jauari 1799 kans zag uit de gevangenis te Zaltbommel te ontsnappen. Naar alle waarschijnlijkheid naar het buitenland en vermoedelijk is zijn vrouw hem niet lang daarna gevolgd. Althans op 15 juli 1800 verkoopt zij het huis vanouds genaamd 'Het Hof' te Driel met stalling, koetshuis, tuinen, boomgaard, de grachten met twee voeten daarbuiten, de iepen bepoting op straat bij het huis en haar verdere bezittingen te Driel voor 4830 gulden aan Cristiaan de Gier.
De Gier ging het landgoed zelf bewonen en werd tijdens de Franse overheersing op 13 juli Maire van Driel.  De Franse bezetting drukte zwaar op de bevolking. Vele jonge mannen werden opgeroepen om de heerzuchtige plannen van keizer Napoleon te helpen verwezelijken. En ook in driel kwamen verscheidene soldaten niet terug van de Europese slagvelden. De jonge gemeente moest grote leveranties doen aan het Franse leger en de bezettingstroepen. In 1811 had de gemeente reeds een schuld van 17000 francs, welk bedrag geleend moest worden. Met veel  takt wist Chistiaan de Gier met de bezetter om te gaan zonder de belangen van zijn gemeente en haar inwoners uit het oog te verliezen. Na het vertrek  van de inmiddels gehate Fransen werd hij dan ook in zijn ambt als burgermeester gehandhaafd tot hij in 1818 ontslag nam. Hij overleed op 23 augustus 1834. Cristiaan de Gier overleed op 'het Hof' op 23 augustus 1843 87 jaar oud.
Na zijn overlijden kwam het landgoed in handen van Joannes Glaudemans die gehuwd was met Elisabethde de Gier.
BRON: Maandkrant 'de Stimulans' Kerkdriel 01-04-1960
VERDER ONDERZOEK
Na verder onderzoek werd de naam Jeanne Holwinde gevonden.
En wat bleek, de 'gevluchte' Everardus Du Plessis de Mornay was niet naar het buitenland gevlucht zoals werd verondersteld. Hij had zich in het kleine dorpje Thorn bij Roermond aan de Belgische grens 'verschuild.' Hij werd in die dagen niet opgespoord, zijn vrouw volgde hem in de zomer van 1800, in 1802 werd hun zoontje Henri geboren. De toegevoegde tweede achternaam 'Mornay' die werd vermeld op het kerkelijk trouwdocument te Driel, is niet terug te vinden in het document bij het HCRL in Limburg uit 1802. In dit document blijkt dat hij zijn tweede achternaam (waarschijnlijk om niet ontdekt te worden) heeft veranderd in 'de Montfort' dit was de achternaam van zijn schoonmoeder Jvr. Claina van Montfort.
GEDOORTEAKTE
Het volgende staat in de geboorteakte vermeld:
Kind:                Henri Theodoor Jean Everard du Plessis de Montfort.
Geboorteplaats:  Thorn.
Geboortedatum:  8 november  1802
Vader:              Everardus du Plessis de Montfort
Moeder:            Jean, Suibert, Josephine, Marie de Heerma de Holwinde, zn. van Emanuel Frederik van Montfoort en Johanna Clasina van Riebeeck, ovl. te Driel [ge] op Huize De Bielke, begr. te Driel [ge] op 9 mei 1750.

Uit dit huwelijk 2 dochters:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Maria						1	1
2	Clasina						1	1