• Vader:
  Pieter Adriaan (Peter Adriaan) de la Court, zn. van Johannes Arnoldus de la Court en Aldegundis Tulleneers, geb. te Hasselt [li] België op 2 mrt 1725, ovl. (67 jaar oud) te Gemert [nb] op 20 okt 1792, tr. (resp. 32 en ongeveer 37 jaar oud) te Velp [ge] op 4 feb 1758.

• Moeder:
  Maria Henriette Elisabeth (Maria Hendrica Elisabeth) van der Gheest, dr. van Anthonius Josephus van der Gheest en Maria Gertrudis Schott, geb. te Velp [ge], ged. te Velp [ge] op 19 nov 1720 (getuigen: Joannes Nicolaus Schott en Maria Christina van der Gheest), ovl. (ongeveer 44 jaar oud) te Gemert [nb] op 5 nov 1765, tr. (resp. ongeveer 23 en ongeveer 20 jaar oud) (1) te Velp [ge] op 2 feb 1744 met Hubertus Borret. Uit dit huwelijk 4 kinderen, waaronder.

tr. (resp. 23 en 38 jaar oud) te Hasselt [li] op 5 aug 1782
met

Peter Johan Joseph Bernhard de Stuers Na zijn rechtenstudie in Leuven vervulde hij verschillende overheidsfuncties in Roermond, destijds de hoofdplaats van Oostenrijks Gelderland. Dit was het deel van Opper-Gelre dat een tijdlang bij de Oostenrijkse Nederlanden heeft gehoord.
Toen de Franse Revolutie in 1789 oversloeg naar de Oostenrijkse Nederlanden, werd De Stuers eind december van dat jaar in Brussel gevangen gezet. Na een maand werd hij vrijgelaten, maar kon pas in december 1790 terugkeren naar Roermond. Voor zijn trouw werd Stuers door de Oostenrijkse keizer in 1791 de erfelijke titel "ridder" toegekend en het recht het voorvoegsel "de" voor zijn naam te voeren.
Toen in 1794 Franse bezettingstroepen Roermond binnentrokken, vluchtte De Stuers met zijn gezin de Rijn over.
Na lange omzwervingen vestigde De Stuers zich in 1801 met zijn gezin op de Boetselaersborg te 's-Heerenberg. Het feit dat de jongste kinderen in Eltenberg gedoopt zijn, duidt erop dat het gezin toen al langer in de buurt van 's-Heerenberg woonde.
Een spoor dat De Stuers in 's-Heerenberg heeft nagelaten is zijn vermelding als haarpoederdrager in de patentlijst van 1806-1811.
De Stuers overleed op de Boetselaersborg op 15 augustus 1811. Zijn vrouw overleed er op 19 mei 1848.
Na De Stuers' dood in 1811 erfde zijn zoon François de Boetselaersborg. Na diens dood in 1881 kocht diens neef (oomzegger) Alphonse de Stuers het kasteel. Alphonses zoon Hubert droeg het kasteel in 1927 over aan de toenmalige NV Huis Bergh, geb. te Turnhout [b] op 9 apr 1744, ovl. (67 jaar oud) te 's-Heerenberg [ge] op de Boetselaersborg op 15 aug 1811.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hubert	*1788	Roermond [li]	†1861	Maastricht [li]	72	2	2
2	Frans	*1792	Roermond [li]	†1881	's-Gravenhage [zh]	89	1	4

tr. (resp. 38 en 23 jaar oud) te Hasselt [li] op 5 aug 1782
met

Petronella Johanna Aloysia de la Court, dr. van Pieter Adriaan de la Court en Maria Henriette Elisabeth van der Gheest, geb. te Gemert [nb] op 18 okt 1758, ovl. (89 jaar oud) te 's-Heerenberg [ge] op de Boetselaersborg op 19 mei 1848.

Uit dit huwelijk 2 zonen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hubert	*1788	Roermond [li]	†1861	Maastricht [li]	72	2	2
2	Frans	*1792	Roermond [li]	†1881	's-Gravenhage [zh]	89	1	4

• Vader:
  Peter Johan Joseph Bernhard de Stuers Na zijn rechtenstudie in Leuven vervulde hij verschillende overheidsfuncties in Roermond, destijds de hoofdplaats van Oostenrijks Gelderland. Dit was het deel van Opper-Gelre dat een tijdlang bij de Oostenrijkse Nederlanden heeft gehoord.
  Toen de Franse Revolutie in 1789 oversloeg naar de Oostenrijkse Nederlanden, werd De Stuers eind december van dat jaar in Brussel gevangen gezet. Na een maand werd hij vrijgelaten, maar kon pas in december 1790 terugkeren naar Roermond. Voor zijn trouw werd Stuers door de Oostenrijkse keizer in 1791 de erfelijke titel "ridder" toegekend en het recht het voorvoegsel "de" voor zijn naam te voeren.
  Toen in 1794 Franse bezettingstroepen Roermond binnentrokken, vluchtte De Stuers met zijn gezin de Rijn over.
  Na lange omzwervingen vestigde De Stuers zich in 1801 met zijn gezin op de Boetselaersborg te 's-Heerenberg. Het feit dat de jongste kinderen in Eltenberg gedoopt zijn, duidt erop dat het gezin toen al langer in de buurt van 's-Heerenberg woonde.
  Een spoor dat De Stuers in 's-Heerenberg heeft nagelaten is zijn vermelding als haarpoederdrager in de patentlijst van 1806-1811.
  De Stuers overleed op de Boetselaersborg op 15 augustus 1811. Zijn vrouw overleed er op 19 mei 1848.
  Na De Stuers' dood in 1811 erfde zijn zoon François de Boetselaersborg. Na diens dood in 1881 kocht diens neef (oomzegger) Alphonse de Stuers het kasteel. Alphonses zoon Hubert droeg het kasteel in 1927 over aan de toenmalige NV Huis Bergh, geb. te Turnhout [b] op 9 apr 1744, ovl. (67 jaar oud) te 's-Heerenberg [ge] op de Boetselaersborg op 15 aug 1811, tr. (resp. 38 en 23 jaar oud) te Hasselt [li] op 5 aug 1782.

• Moeder:
  Petronella Johanna Aloysia de la Court, dr. van Pieter Adriaan de la Court en Maria Henriette Elisabeth van der Gheest, geb. te Gemert [nb] op 18 okt 1758, ovl. (89 jaar oud) te 's-Heerenberg [ge] op de Boetselaersborg op 19 mei 1848.

tr. (resp. 35 en 18 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 20 jan 1828
met

Adriana Jacqueline de Kock, dr. van Hendrik Merkus de Kock en Louise Frederike Wilhelmina Gertrude Bilfinger, geb. te Soerabaja [Indonesië] op 28 feb 1809, ovl. (82 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 11 jan 1892.

Uit dit huwelijk 4 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hubert	*1832	's-Heerenberg [ge]	†1904	's-Gravenhage [zh]	71	1	1
2	Louise	*1835	Arnhem [ge]	†1915	's-Gravenhage [zh]	79	1	3
3	Cornelia	*1837	Ambon [Indonesië]	†1922	's-Gravenhage [zh]	84	1	3
4	Eugene	*1838	Middelburg [zh]	†1890	's-Gravenhage [zh]	51	1	1

• Vader:
  Hendrik Merkus de Kock Hendrik Merkus baron de Kock, (Heusden, 25 mei 1779 – Den Haag, 12 april 1845) was een officier, minister en senator, die zowel ten tijde van de Republiek als na 1813 in Nederlands-Indië actief was als militair.
  In 1805 werd De Kock door Lodewijk Napoleon tot opper-equipagemeester van de Marine beoosten de Kaap de Goede Hoop benoemd. Op 1 maart 1807 werd hij benoemd tot commandant-militair over Java's oosthoek, Madura en Grissee en kapitein van de havens en baaien aldaar, een functie die hij tot 13 januari 1808 vervulde. Op 5 augustus 1808 benoemde Lodewijk Napoleon de kapitein tot ridder in de Orde van de Unie.
  In januari 1810 werd hij chef Generale Staf der Koninklijke en Koloniale Marine en van de mobiele divisie in Batavia. De Kock verdedigde Java totdat hij door de Britten gedurende de periode van september 1811 tot 12 december 1813 krijgsgevangen werd gemaakt.
  De Kock werd in 1817 tot gouverneur van de Molukken benoemd. In 1821 werd hij commandeur in de Militaire Willems-Orde (zie ook de Tweede expeditie naar Palembang). Hij leidde als legeraanvoerder in 1826-1830 op Java de strijd tegen Diponegoro. De Kock werd na de Nederlandse overwinning bevorderd tot Grootkruis in de Militaire Willems-Orde. De wens van zijn officieren om hem, vanwege zijn "vaderlijke behandeling" een met diamanten ingezet grootkruis te schenken werd door Koning Willem I niet goedgekeurd. De Koning stond een luitenant-generaal het dragen van een dergelijk kruis niet toe. In plaats daarvan mocht hij een "edelstenen versierde degen" aannemen en dragen.
  In 1826 werd De Kock aangesteld als gouverneur-generaal van Nederlands-Indië. Hij moest deze functie weer afstaan aan de officieel benoemde gouverneur-generaal, Leonard Pierre Joseph burggraaf du Bus de Gisignies. De Kock bleef wel in functie als hoofdcommandant van het Nederlands-Indisch leger. In die functie zorgde hij voor de beëindiging van de Javaanse oorlog. Veel lof werd hem toegezwaaid omdat hij de meeste gevreesde opstandeling, de Javaanse prins Dipo Negoro, gevangen wist te nemen. Tijdens een overleg tussen De Kock en de met een witte vlag aangereisde Dipo Negoro nam de hoofdcommandant de prins gevangen. Hij gooide hem in de boeien en verbande hem van het eiland Java.
  Bij terugkeer in Nederland werd de Kock tot baron verheven.
  De Kock was ruim vier jaar minister van Binnenlandse Zaken. Daarna werd hij lid van de Eerste Kamer, zonder daarin actief te zijn. Na zijn aftreden benoemde de koning hem tot Minister van Staat. In Nederlands-Indië werd Fort de Kock, waarvan resten nog te zien zijn in de buurt van het stadje Bukittinggi, naar hem genoemd.
  Van 1838 tot 1841 was De Kock -onbezoldigd- Kanselier van de Militaire Willems-Orde en Kanselier van de Orde van de Nederlandse Leeuw.
  =======================================================
  Hendrik de Kock werd geboren in 1779 in Heusden. Zijn vader, die als bankier te Parijs verbleef, viel in 1794 in Frankrijk ten slachtoffer aan het Jacobijnse bewind. Na op zijn vijftiende jaar als 2de luitenant onder generaal H.W. Daendels te zijn geplaatst, volgde een korte ambtelijke carrière in Den Haag. De Kock zette zijn loopbaan in 1801 voort bij de Bataafse vloot. Vanaf 1807 bekleedde hij militaire posten in Indië. Na een kortstondig krijgsgevangenschap in Engeland, keerde De Kock terug in Nederland om in 1814 zijn militaire loopbaan in Indië voort te zetten. In 1821 voerde hij het bevel over een militaire expeditie naar Palembang (Sumatra), gericht op het onderdrukken van plaatselijke onlusten.
  De Kocks naam is onlosmakelijk verbonden met de Java-oorlog (1825-1830). Als luitenant- gouverneur-generaal leidde De Kock de strijd tegen prins Dipo Negoro, de leider van de opstandelingen. De gevierde militair werd in 1835 in de adelstand verheven met de titel van baron. Tussen 1836 en 1842 was hij minister van Binnenlandse Zaken en van Staat. De Kock was tot zijn dood lid van de Eerste Kamer. Hij overleed in 1845 te Den Haag, zn. van Johan Koenraad de Kock en Maria Petronella Merkus, geb. te Heusden [nb] op 25 mei 1779, ovl. (65 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 12 apr 1845, tr. (resp. 27 en ongeveer 18 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 3 mei 1807.

• Moeder:
  Louise Frederike Wilhelmina Gertrude Bilfinger, geb. te Berlijn [d, Duitsland] in 1788, ovl. (ongeveer 40 jaar oud) te Java [Indonesië] op 28 dec 1828.

tr. (resp. 18 en 35 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 20 jan 1828
met

Frans Vincent Hendrik Anthonie de Stuers Zoals zoveel van de militairen die in die tijd de ruggengraat van het Nederlandse leger vormden was ook de Stuers zijn loopbaan in Franse dienst begonnen. Hij werd al opvallend jong in de Orde van de Réunie opgenomen.
In Nederlandse dienst verdiende de Stuers zijn sporen in de aanhoudende gevechten in Nederlands-Indië. Hij was de schoonzoon van Generaal de Kock die de jonge officier tijdens de Java-oorlog tegen de opstandige prins Diepo Negoro verantwoordelijke taken toedeelde.
In 1853 werd de inmiddels tot luitenant-generaal bevorderde de Stuers het commando over het Nederlandsch-Indische leger opgedragen. Hij moest de Indische strijdkrachten en weermiddelen overeenkomstig het in Augustus 1853 vastgestelde Koninklijk Besluit en naar de voorstellen van den generaal-majoor baron von Gagern reorganiseren. De Stuers nodigde de talentvolle eerste-luitenant Weitzel uit, hem als adjudant te vergezellen. Na vijf jaar werd de Stuers opgevolgd door luitenant-generaal van Swieten. Weitzel, die een vruchtbaar auteur was legde de ambtsperiode van de Stuers vast in een in 1862 verschenen boek.
De herinneringen die de Stuers zelf over de oorlog tegen de opstandige Javanen vastlegde verschenen in het Frans. Een vertaling van dit werk verscheen in 1847. Gedenkschrift van de oorlog op Java van 1825 tot 1830 vertaald door H.M. Lange (luitenant kolonel bij het leger in Nederlands Indie, ridder MWO vierde klasse). Uitgegeven door Johannes Muller te Amsterdam, zn. van Peter Johan Joseph Bernhard de Stuers en Petronella Johanna Aloysia de la Court, geb. te Roermond [li] op 29 nov 1792, ovl. (89 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 29 dec 1881.

Uit dit huwelijk 4 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Hubert	*1832	's-Heerenberg [ge]	†1904	's-Gravenhage [zh]	71	1	1
2	Louise	*1835	Arnhem [ge]	†1915	's-Gravenhage [zh]	79	1	3
3	Cornelia	*1837	Ambon [Indonesië]	†1922	's-Gravenhage [zh]	84	1	3
4	Eugene	*1838	Middelburg [zh]	†1890	's-Gravenhage [zh]	51	1	1

• Vader:
  Florentius Verster, zn. van Abraham Verster en Florentia van Woerkom, geb. te 's-Hertogenbosch [nb] op 14 aug 1747, Dr.jur, schepen in Den Bosch, ovl. (54 jaar oud) te 's-Hertogenbosch [nb] op 24 apr 1802, tr. (2) met Sabine Wilhelmina Mollerus, dr. van Hendrik Mollerus en Cornelia Mauritia de Noey Vrouwe van Kenenburg. Uit dit huwelijk een zoon, tr. (resp. 33 en 24 jaar oud) (1) te 's-Hertogenbosch [nb] op 12 nov 1780.

• Moeder:
  Antonia Aemilia van Heurne, dr. van Frans van Heurne (dr.jur,rentmeester/secretaris kapittel van St.Pieter te Oirschot, schepen en raad te 's Hertogenbos) en Martha Christina Collot d'Escury, geb. te 's-Hertogenbosch [nb] op 11 jan 1756, ovl. (39 jaar oud) te 's-Hertogenbosch [nb] op 14 apr 1795.

tr. (resp. 22 en 20 jaar oud) te Semarang [Indonesië] op 8 nov 1807
met

Christine Wilhelmina van Teylingen, geb. te Colombo op 16 sep 1787, ovl. (31 jaar oud) te Java [Indonesië] op 13 apr 1819.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Elisabeth	*1809	Batavia [Indonesië]	†1855	Batavia [Indonesië]	45	1	3

tr. (resp. 20 en 22 jaar oud) te Semarang [Indonesië] op 8 nov 1807
met

Frans Verster, zn. van Florentius Verster (Dr.jur, schepen in Den Bosch) en Antonia Aemilia van Heurne, geb. te 's-Hertogenbosch [nb] op 11 aug 1785, ovl. (26 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 4 dec 1811.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Elisabeth	*1809	Batavia [Indonesië]	†1855	Batavia [Indonesië]	45	1	3

• Vader:
  Frans Verster, zn. van Florentius Verster (Dr.jur, schepen in Den Bosch) en Antonia Aemilia van Heurne, geb. te 's-Hertogenbosch [nb] op 11 aug 1785, ovl. (26 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 4 dec 1811, tr. (resp. 22 en 20 jaar oud) te Semarang [Indonesië] op 8 nov 1807.

• Moeder:
  Christine Wilhelmina van Teylingen, geb. te Colombo op 16 sep 1787, ovl. (31 jaar oud) te Java [Indonesië] op 13 apr 1819.

tr. (resp. 18 en 19 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 24 feb 1828
met

Albert Hendrik Wendelin de Kock, zn. van Hendrik Merkus de Kock en Louise Frederike Wilhelmina Gertrude Bilfinger, geb. te Soerabaja [Indonesië] op 20 mrt 1808, ovl. (83 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 17 jun 1891.

Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Elisabeth	*1845	Palembang [Indonesië]	†1932	Lausanne [Zwitserland]	87	1	7

• Vader:
  Hendrik Merkus de Kock Hendrik Merkus baron de Kock, (Heusden, 25 mei 1779 – Den Haag, 12 april 1845) was een officier, minister en senator, die zowel ten tijde van de Republiek als na 1813 in Nederlands-Indië actief was als militair.
  In 1805 werd De Kock door Lodewijk Napoleon tot opper-equipagemeester van de Marine beoosten de Kaap de Goede Hoop benoemd. Op 1 maart 1807 werd hij benoemd tot commandant-militair over Java's oosthoek, Madura en Grissee en kapitein van de havens en baaien aldaar, een functie die hij tot 13 januari 1808 vervulde. Op 5 augustus 1808 benoemde Lodewijk Napoleon de kapitein tot ridder in de Orde van de Unie.
  In januari 1810 werd hij chef Generale Staf der Koninklijke en Koloniale Marine en van de mobiele divisie in Batavia. De Kock verdedigde Java totdat hij door de Britten gedurende de periode van september 1811 tot 12 december 1813 krijgsgevangen werd gemaakt.
  De Kock werd in 1817 tot gouverneur van de Molukken benoemd. In 1821 werd hij commandeur in de Militaire Willems-Orde (zie ook de Tweede expeditie naar Palembang). Hij leidde als legeraanvoerder in 1826-1830 op Java de strijd tegen Diponegoro. De Kock werd na de Nederlandse overwinning bevorderd tot Grootkruis in de Militaire Willems-Orde. De wens van zijn officieren om hem, vanwege zijn "vaderlijke behandeling" een met diamanten ingezet grootkruis te schenken werd door Koning Willem I niet goedgekeurd. De Koning stond een luitenant-generaal het dragen van een dergelijk kruis niet toe. In plaats daarvan mocht hij een "edelstenen versierde degen" aannemen en dragen.
  In 1826 werd De Kock aangesteld als gouverneur-generaal van Nederlands-Indië. Hij moest deze functie weer afstaan aan de officieel benoemde gouverneur-generaal, Leonard Pierre Joseph burggraaf du Bus de Gisignies. De Kock bleef wel in functie als hoofdcommandant van het Nederlands-Indisch leger. In die functie zorgde hij voor de beëindiging van de Javaanse oorlog. Veel lof werd hem toegezwaaid omdat hij de meeste gevreesde opstandeling, de Javaanse prins Dipo Negoro, gevangen wist te nemen. Tijdens een overleg tussen De Kock en de met een witte vlag aangereisde Dipo Negoro nam de hoofdcommandant de prins gevangen. Hij gooide hem in de boeien en verbande hem van het eiland Java.
  Bij terugkeer in Nederland werd de Kock tot baron verheven.
  De Kock was ruim vier jaar minister van Binnenlandse Zaken. Daarna werd hij lid van de Eerste Kamer, zonder daarin actief te zijn. Na zijn aftreden benoemde de koning hem tot Minister van Staat. In Nederlands-Indië werd Fort de Kock, waarvan resten nog te zien zijn in de buurt van het stadje Bukittinggi, naar hem genoemd.
  Van 1838 tot 1841 was De Kock -onbezoldigd- Kanselier van de Militaire Willems-Orde en Kanselier van de Orde van de Nederlandse Leeuw.
  =======================================================
  Hendrik de Kock werd geboren in 1779 in Heusden. Zijn vader, die als bankier te Parijs verbleef, viel in 1794 in Frankrijk ten slachtoffer aan het Jacobijnse bewind. Na op zijn vijftiende jaar als 2de luitenant onder generaal H.W. Daendels te zijn geplaatst, volgde een korte ambtelijke carrière in Den Haag. De Kock zette zijn loopbaan in 1801 voort bij de Bataafse vloot. Vanaf 1807 bekleedde hij militaire posten in Indië. Na een kortstondig krijgsgevangenschap in Engeland, keerde De Kock terug in Nederland om in 1814 zijn militaire loopbaan in Indië voort te zetten. In 1821 voerde hij het bevel over een militaire expeditie naar Palembang (Sumatra), gericht op het onderdrukken van plaatselijke onlusten.
  De Kocks naam is onlosmakelijk verbonden met de Java-oorlog (1825-1830). Als luitenant- gouverneur-generaal leidde De Kock de strijd tegen prins Dipo Negoro, de leider van de opstandelingen. De gevierde militair werd in 1835 in de adelstand verheven met de titel van baron. Tussen 1836 en 1842 was hij minister van Binnenlandse Zaken en van Staat. De Kock was tot zijn dood lid van de Eerste Kamer. Hij overleed in 1845 te Den Haag, zn. van Johan Koenraad de Kock en Maria Petronella Merkus, geb. te Heusden [nb] op 25 mei 1779, ovl. (65 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 12 apr 1845, tr. (resp. 27 en ongeveer 18 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 3 mei 1807.

• Moeder:
  Louise Frederike Wilhelmina Gertrude Bilfinger, geb. te Berlijn [d, Duitsland] in 1788, ovl. (ongeveer 40 jaar oud) te Java [Indonesië] op 28 dec 1828.

tr. (resp. 19 en 18 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 24 feb 1828
met

Elisabeth Antoinette Verster, dr. van Frans Verster en Christine Wilhelmina van Teylingen, geb. te Batavia [Indonesië] op 4 okt 1809, ovl. (45 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 9 jul 1855.

Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Elisabeth	*1845	Palembang [Indonesië]	†1932	Lausanne [Zwitserland]	87	1	7

tr.
met

Maria Petronella Merkus, geb. in 1741, ovl. (ongeveer 48 jaar oud) in 1789.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Goverta	*1777	Heusden [nb]				1	1
2	Hendrik	*1779	Heusden [nb]	†1845	's-Gravenhage [zh]	65	1	4

tr.
met

Johan Koenraad de Kock, ovl. te Paris in 1794.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Goverta	*1777	Heusden [nb]				1	1
2	Hendrik	*1779	Heusden [nb]	†1845	's-Gravenhage [zh]	65	1	4

• Vader:
  Johan Koenraad de Kock, ovl. te Paris in 1794, tr.

• Moeder:
  Maria Petronella Merkus, geb. in 1741, ovl. (ongeveer 48 jaar oud) in 1789.

tr.
met

Ludo de Lange.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Johanna	*1812	Tiel [ge]	†1871	Haarlem [nh]	58	1	3

tr.
met

Goverta Machtella de Kock, dr. van Johan Koenraad de Kock en Maria Petronella Merkus, geb. te Heusden [nb] in 1777.

Uit dit huwelijk een dochter:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Johanna	*1812	Tiel [ge]	†1871	Haarlem [nh]	58	1	3

• Vader:
  Ludo de Lange, tr.

• Moeder:
  Goverta Machtella de Kock, dr. van Johan Koenraad de Kock en Maria Petronella Merkus, geb. te Heusden [nb] in 1777.

tr. (resp. 16 en ongeveer 37 jaar oud) te Soerabaja [Indonesië] op 11 mei 1828
met

Frederik George Fontein, geb. in 1790, ovl. (ongeveer 84 jaar oud) te Haarlem [nh] op 26 feb 1875.

Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Govertine	*1831	Soerabaja [Indonesië]	†1875	Haarlem [nh]	43	1	5

tr. (resp. ongeveer 37 en 16 jaar oud) te Soerabaja [Indonesië] op 11 mei 1828
met

Johanna Petronella de Lange, dr. van Ludo de Lange en Goverta Machtella de Kock, geb. te Tiel [ge] op 22 jan 1812, ovl. (58 jaar oud) te Haarlem [nh] op 12 jan 1871.

Uit dit huwelijk 3 kinderen, waaronder:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Govertine	*1831	Soerabaja [Indonesië]	†1875	Haarlem [nh]	43	1	5

• Vader:
  Hendrik Merkus de Kock Hendrik Merkus baron de Kock, (Heusden, 25 mei 1779 – Den Haag, 12 april 1845) was een officier, minister en senator, die zowel ten tijde van de Republiek als na 1813 in Nederlands-Indië actief was als militair.
  In 1805 werd De Kock door Lodewijk Napoleon tot opper-equipagemeester van de Marine beoosten de Kaap de Goede Hoop benoemd. Op 1 maart 1807 werd hij benoemd tot commandant-militair over Java's oosthoek, Madura en Grissee en kapitein van de havens en baaien aldaar, een functie die hij tot 13 januari 1808 vervulde. Op 5 augustus 1808 benoemde Lodewijk Napoleon de kapitein tot ridder in de Orde van de Unie.
  In januari 1810 werd hij chef Generale Staf der Koninklijke en Koloniale Marine en van de mobiele divisie in Batavia. De Kock verdedigde Java totdat hij door de Britten gedurende de periode van september 1811 tot 12 december 1813 krijgsgevangen werd gemaakt.
  De Kock werd in 1817 tot gouverneur van de Molukken benoemd. In 1821 werd hij commandeur in de Militaire Willems-Orde (zie ook de Tweede expeditie naar Palembang). Hij leidde als legeraanvoerder in 1826-1830 op Java de strijd tegen Diponegoro. De Kock werd na de Nederlandse overwinning bevorderd tot Grootkruis in de Militaire Willems-Orde. De wens van zijn officieren om hem, vanwege zijn "vaderlijke behandeling" een met diamanten ingezet grootkruis te schenken werd door Koning Willem I niet goedgekeurd. De Koning stond een luitenant-generaal het dragen van een dergelijk kruis niet toe. In plaats daarvan mocht hij een "edelstenen versierde degen" aannemen en dragen.
  In 1826 werd De Kock aangesteld als gouverneur-generaal van Nederlands-Indië. Hij moest deze functie weer afstaan aan de officieel benoemde gouverneur-generaal, Leonard Pierre Joseph burggraaf du Bus de Gisignies. De Kock bleef wel in functie als hoofdcommandant van het Nederlands-Indisch leger. In die functie zorgde hij voor de beëindiging van de Javaanse oorlog. Veel lof werd hem toegezwaaid omdat hij de meeste gevreesde opstandeling, de Javaanse prins Dipo Negoro, gevangen wist te nemen. Tijdens een overleg tussen De Kock en de met een witte vlag aangereisde Dipo Negoro nam de hoofdcommandant de prins gevangen. Hij gooide hem in de boeien en verbande hem van het eiland Java.
  Bij terugkeer in Nederland werd de Kock tot baron verheven.
  De Kock was ruim vier jaar minister van Binnenlandse Zaken. Daarna werd hij lid van de Eerste Kamer, zonder daarin actief te zijn. Na zijn aftreden benoemde de koning hem tot Minister van Staat. In Nederlands-Indië werd Fort de Kock, waarvan resten nog te zien zijn in de buurt van het stadje Bukittinggi, naar hem genoemd.
  Van 1838 tot 1841 was De Kock -onbezoldigd- Kanselier van de Militaire Willems-Orde en Kanselier van de Orde van de Nederlandse Leeuw.
  =======================================================
  Hendrik de Kock werd geboren in 1779 in Heusden. Zijn vader, die als bankier te Parijs verbleef, viel in 1794 in Frankrijk ten slachtoffer aan het Jacobijnse bewind. Na op zijn vijftiende jaar als 2de luitenant onder generaal H.W. Daendels te zijn geplaatst, volgde een korte ambtelijke carrière in Den Haag. De Kock zette zijn loopbaan in 1801 voort bij de Bataafse vloot. Vanaf 1807 bekleedde hij militaire posten in Indië. Na een kortstondig krijgsgevangenschap in Engeland, keerde De Kock terug in Nederland om in 1814 zijn militaire loopbaan in Indië voort te zetten. In 1821 voerde hij het bevel over een militaire expeditie naar Palembang (Sumatra), gericht op het onderdrukken van plaatselijke onlusten.
  De Kocks naam is onlosmakelijk verbonden met de Java-oorlog (1825-1830). Als luitenant- gouverneur-generaal leidde De Kock de strijd tegen prins Dipo Negoro, de leider van de opstandelingen. De gevierde militair werd in 1835 in de adelstand verheven met de titel van baron. Tussen 1836 en 1842 was hij minister van Binnenlandse Zaken en van Staat. De Kock was tot zijn dood lid van de Eerste Kamer. Hij overleed in 1845 te Den Haag, zn. van Johan Koenraad de Kock en Maria Petronella Merkus, geb. te Heusden [nb] op 25 mei 1779, ovl. (65 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 12 apr 1845, tr. (resp. 27 en ongeveer 18 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 3 mei 1807.

• Moeder:
  Louise Frederike Wilhelmina Gertrude Bilfinger, geb. te Berlijn [d, Duitsland] in 1788, ovl. (ongeveer 40 jaar oud) te Java [Indonesië] op 28 dec 1828.

tr. (resp. 29 en 21 jaar oud) te Arnhem [ge] op 23 mrt 1848
met

Antoinette Catherine Cornélie des Tombe, dr. van Andries Johan Jacob des Tombe (in militaire dienst (luitenant-generaal)) en Perette Cecilia de Lange van Wijngaarden, geb. te Antwerpen [b, België] op 17 jul 1826, ovl. (70 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 3 feb 1897.

Uit dit huwelijk 2 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Henri	*1852	's-Gravenhage [zh]	†1906	Doorn [ut]	54	1	0
2	Cecile	*1856	's-Gravenhage [zh]	†1920	Paris	63	1	0

• Vader:
  Frederik Adriaan van der Goltz, zn. van Bernhard Willem van der Goltz en Cornelia Jacoba Steengracht, geb. te Friedrichsdorf [Duitsland] op 7 aug 1770, Heer van Slangenburg en Broekhuizen, ovl. (78 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 4 feb 1849, tr. (resp. 25 en 28 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 15 dec 1795.

• Moeder:
  Isabelle Maria van Perponcher-Sedlnitzky, dr. van Cornelis van Perponcher-Sedinitsky en Johanna Maria Tuyll van Serooskerken, geb. te 's-Gravenhage [zh] op 1 mrt 1767, Vrouwe van Ellewoutsdijk, ovl. (70 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 24 okt 1837.

tr. (resp. 45 en 23 jaar oud) te Maastricht [li] op 23 mei 1844
met

Hester Catharina Henriëtte Cécile des Tombe, dr. van Andries Johan Jacob des Tombe (in militaire dienst (luitenant-generaal)) en Perette Cecilia de Lange van Wijngaarden, geb. te Utrecht [ut] op 5 apr 1821, ovl. (71 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 12 dec 1892.

• Vader:
  Reinoud Anthonie Klerck, zn. van Dirk Klerck en Wilhelmina Johanna Menthen, geb. te Rhenen [ut] in 1774, ged. te Rhenen [ut] op 1 mei 1774, ovl. (ongeveer 79 jaar oud) te Rhenen [ut] op 20 jun 1854, tr. (resp. ongeveer 43 en 22 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 8 dec 1817.

• Moeder:
  Isabella Jacoba van Citters, dr. van Arnout van Citters en Sara Jacoba van Citters, geb. te Goes [ze] op 2 dec 1795, ovl. (78 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 27 jul 1874.

tr. (resp. 23 en 24 jaar oud) (1) te Arnhem [ge] op 19 okt 1848
met

Cornelia Maria des Tombe, dr. van Andries Johan Jacob des Tombe (in militaire dienst (luitenant-generaal)) en Perette Cecilia de Lange van Wijngaarden, geb. te Vleuten [ut] op 14 sep 1824, ovl. (49 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 17 dec 1873.

tr. (resp. 58 en 38 jaar oud) (2) te 's-Gravenhage [zh] op 23 aug 1883
met

Cecilia Henriëtte des Tombe, dr. van Arnold Hendrik des Tombe en Anna Maria Emilia de Jonge van Zwijnsbergen, geb. te Tilburg [nb] op 13 nov 1844, ovl. (78 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 30 okt 1923.

• Vader:
  Arnold Hendrik des Tombe, zn. van François Jan Jacob des Tombe en Eva Maria Adriana de Jonge van Zwijnsbergen, geb. te Helvoirt [nb] op 29 apr 1814, ovl. (90 jaar oud) te 's-Hertogenbosch [nb] op 5 jan 1905, tr. (resp. 23 en 20 jaar oud) te Helvoirt [nb] op 9 nov 1837.

• Moeder:
  Anna Maria Emilia de Jonge van Zwijnsbergen, dr. van Marinus Bonifacius Willem de Jonge van Zwijnsbergen (burgemeester van Helvoirt) en Sara Adriana Ortt van Nijenrode, geb. te Helvoirt [nb] op 11 sep 1817, ovl. (66 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 18 feb 1884.

tr. (resp. 38 en 58 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 23 aug 1883
met

Willem Johan Gerard Klerck, zn. van Reinoud Anthonie Klerck en Isabella Jacoba van Citters, geb. te Luik op 13 feb 1825, ovl. (58 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 17 jan 1884, tr. (1) met Cornelia Maria des Tombe. Uit dit huwelijk geen kinderen.

• Vader:
  Frederik Bernard 's Jacob, zn. van Jacob Hendrik 's Jacob en Gerarda Maria Kreeft, geb. te Rotterdam [zh] op 15 mrt 1776, advocaat, lid 2e Kamer der StGen, secretaris RvSt, ovl. (55 jaar oud) te Amsterdam [nl] op 2 apr 1831, tr. (resp. 40 en 24 jaar oud) te Amsterdam [nl] op 5 dec 1816.

• Moeder:
  Maria Petronella Rochussen, dr. van Jan Rochussen en Aletta Jacoba Erbervelt, geb. te Etten-Leur [nb] op 20 nov 1792, ovl. (55 jaar oud) te Amsterdam [nl] op 15 nov 1848.

tr. (resp. 28 en 18 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 28 nov 1855
met

Cornelia Govertha Elisa Lucipara de Stuers, dr. van Frans Vincent Hendrik Anthonie de Stuers en Adriana Jacqueline de Kock, geb. te Ambon [Indonesië] op 19 aug 1837, ovl. (84 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 16 feb 1922.

Uit dit huwelijk 3 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Adriane	*1857					1	0
2	François	*1859	Batavia [Indonesië]				1	1
3	Louise	*1865		†1933	Bloemendaal [nh]	67	1	1

• Vader:
  Frans Vincent Hendrik Anthonie de Stuers Zoals zoveel van de militairen die in die tijd de ruggengraat van het Nederlandse leger vormden was ook de Stuers zijn loopbaan in Franse dienst begonnen. Hij werd al opvallend jong in de Orde van de Réunie opgenomen.
  In Nederlandse dienst verdiende de Stuers zijn sporen in de aanhoudende gevechten in Nederlands-Indië. Hij was de schoonzoon van Generaal de Kock die de jonge officier tijdens de Java-oorlog tegen de opstandige prins Diepo Negoro verantwoordelijke taken toedeelde.
  In 1853 werd de inmiddels tot luitenant-generaal bevorderde de Stuers het commando over het Nederlandsch-Indische leger opgedragen. Hij moest de Indische strijdkrachten en weermiddelen overeenkomstig het in Augustus 1853 vastgestelde Koninklijk Besluit en naar de voorstellen van den generaal-majoor baron von Gagern reorganiseren. De Stuers nodigde de talentvolle eerste-luitenant Weitzel uit, hem als adjudant te vergezellen. Na vijf jaar werd de Stuers opgevolgd door luitenant-generaal van Swieten. Weitzel, die een vruchtbaar auteur was legde de ambtsperiode van de Stuers vast in een in 1862 verschenen boek.
  De herinneringen die de Stuers zelf over de oorlog tegen de opstandige Javanen vastlegde verschenen in het Frans. Een vertaling van dit werk verscheen in 1847. Gedenkschrift van de oorlog op Java van 1825 tot 1830 vertaald door H.M. Lange (luitenant kolonel bij het leger in Nederlands Indie, ridder MWO vierde klasse). Uitgegeven door Johannes Muller te Amsterdam, zn. van Peter Johan Joseph Bernhard de Stuers en Petronella Johanna Aloysia de la Court, geb. te Roermond [li] op 29 nov 1792, ovl. (89 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 29 dec 1881, tr. (resp. 35 en 18 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 20 jan 1828.

• Moeder:
  Adriana Jacqueline de Kock, dr. van Hendrik Merkus de Kock en Louise Frederike Wilhelmina Gertrude Bilfinger, geb. te Soerabaja [Indonesië] op 28 feb 1809, ovl. (82 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 11 jan 1892.

tr. (resp. 18 en 28 jaar oud) te Batavia [Indonesië] op 28 nov 1855
met

Eduard Herman 's Jacob, zn. van Frederik Bernard 's Jacob (advocaat, lid 2e Kamer der StGen, secretaris RvSt.) en Maria Petronella Rochussen, geb. te Brussel [België] op 4 aug 1827, ovl. (86 jaar oud) te 's-Gravenhage [zh] op 15 mrt 1914.

Uit dit huwelijk 3 kinderen:

	naam	geb.	plaats	ovl.	plaats	oud	relatie	kinderen
1	Adriane	*1857					1	0
2	François	*1859	Batavia [Indonesië]				1	1
3	Louise	*1865		†1933	Bloemendaal [nh]	67	1	1